Another day in Paradise Mei 2019

Bom Dia Chantalinha

Ja zeg, dat was fijn u weer even aan de borst te drukken afgelopen maand. En wat hebben we leuk naar elkaar staan gillen bij club Nau, het is klaarblijkelijk toch echt niet de bedoeling dat je gezellig met elkaar keuvelt, gezien het aantal decibellen wat de band daar bij elkaar staat te spelen.
En het lijkt wel alsof het iedere keer steeds drukker wordt; je zou verwachten dat elk zichzelf respecterend Portugees restaurant dit concept meteen na-aapt, maar tot nog toe heb ik geen ander vertier op de zondagmiddag mogen waarnemen aan deze kant van de Algarve.
Trouwens, ik zou die personal trainer van jou meteen op een cursus ‘geweldloos communiceren’ sturen want er zijn grenzen, Cee. Ik heb persoonlijk niet veel met personal trainers, iemand die een beetje gaat staan te kijken terwijl ik me in het zweet werk; ik ben sowieso altijd in gevecht met die apparaten want op de een of andere manier doe ik het steevast verkeerd.
Zo draai ik bij yoga constant de andere kant op wanneer de hele groep in een vloeiende beweging keurig de orders van de juf opvolgt, lig ik in een halve hernia bij de pilates en zie ik bij de body pump mezelf keer op keer in die verdammte spiegel hopeloos de mist in gaan bij de meest simpele oefening. Dit soort sporten neigt bij mij altijd eerder naar denksport…Ik denk dat ik niet meer ga….
Volgens mij is die stress ook niet heel erg gezond.. Tokking about gezond
Kom jij je ook gratis laten checken bij onze Nederlandse dokters op het Alegria Health Plaza op 25 mei in Vilamoura ? We hebben een aardig clubje specialisten uit Nederland die hun agenda hebben vrijgemaakt om aanwezig te zijn voor consulten. In Nederland doen mijn collega’s dit al onder de noemer www.hoegezondbenik.nu en dat is meer dan succesvol en dus halen we die formule hierheen.
Samen met Malo Clinics, die hun nieuwe tent in Vilamoura gaan openen en guess what: B&W uit Loule (dat rijmt) en de Portugese tv komt er zelfs bij…..Ik zeg; ik ga vast naar de kappert. Leuke dingen aan het doen, hoor !
Afgelopen week ook de aanpak van het Alegria Health Magazine besproken, die dit najaar uit gaat komen…Zo’n lekker fris en vrolijk blad vol gezonde zaken met een knipoog. Gezondheid, alles goed en wel maar het moet natuurlijk wel leuk blijven he ? Bij de weg; Ik zoek nog een hoofdredactrice en nee, ik noem geen namen. Vul in en kleur de plaatjes. Nouja en over die andere grootse zaken praten we een volgende keer nog wel bij…..Ik zou zeggen Alegria lijkt de AVRO wel, volop in beweging 😉 Of haal ik nou weer een oude koe uit de sloot ? Over oude koeien gesproken, Ik ben onder invloed van de laatste nieuwe maan enorm aan het opruimen geslagen.
Kleding, keuken/bezemkast, you name it. En dan geef ik er de voorkeur aan om echt alles weg te gooien, wat kan een mens/een olijk drietal hier toch hopen puinhoop verzamelen ? En dan blousjes in je kast laten hangen, sinds de vorige eeuw niet meer gedragen maar ja je weet nooit…misschien komt het nog eens in. En ik ben zo’n senhora sentimenta, dat ik oude vestjes gekregen van mensen zaliger ook niet weg ga doen. Nee mijn kledingkast is altijd een trip down memory lane, mijn keukenkastjes trouwens ook hahaha, maar dan qua vervaldatum.
Nuja, je ziet hier een sterk staaltje van mijn uitstelgedrag…liever typ ik me nog een slag in de rondte, maar laat ik de koe bij de horens vatten en aan de slag gaan….Nu we toch zo koeiig bezig zijn….Welke koe neem jij te grazen de komende tijd ? Ik ben benieuwd !!!
Heb het leuk in Hilversum en wielkiepintatsj, tot gauw XXX
Ja joehoe M!

Hier Hilversum! Ik heb m’n personal trainer de deur uit gezet en zit nu,  jawél, dit stukkie te typen op een heuse deskbike op kantoor bij de AVROTROS! Na een iets uit de hand gelopen diner gisteravond bij The Royal Mandarin (de sjieke Chinees hier om de hoek met 7 gangen, ijs vuurwerk de hele mikmak) gutst het zweet langs m’n mantelpak (legging + t-shirt).
Ondertussen probeer ik met een niet al te gezonde rode blos gasten te regelen voor de Arbeidsvitaminen; Iedere dag bellen we met een BN-er voor een praatje en draaien we hun favoriete Arbeidsvitaminen plaat. Ellen ten Damme pleurde net de telefoon erop, ze dacht waarschijnlijk dat ze een hijger aan de lijn had. Dus nu Cooling down en daarna gestaag verder.
Gelukkig mag ik straks weer even ‘buiten spelen’; Een gesprekje opnemen met producer/zangert Benny Sings! (eigenlijk heet ie Tim van Berkestijn…). Ik kende deze Benny/Tim eigenlijk niet maar schijnt mega hot te zijn in de VS en Japan dus daar moet het reizende programma van Radio 2 wel even een kijkje nemen natuurlijk. Laatste dagen beetje zijn muziek aan het luisteren (what a job) en best lekker! Combi van jazz, soul en hiphop.
Ondertussen ook aan het inlezen over de knaap en wat denk je wat? Benny Sings houdt niet van zingen!!! Hij voelt zich meer een producer. We hebben afgesproken in z’n studio annex Mancave onder een brug in het centrum van Amsterdam. Benny houdt wel van een drankje las ik ook, dus wie weet wordt het straks Benny Drinks… (en reporter Chantalinha nipt gezellig mee). Wordt morgen dan een extra rondje op de deskbike, hihaaaa. Dan kom ik fluitend door de gezondheidscheck op het Alegria Health Plaza op 25 mei in Vilamoura!
Zeg Krijnen, die nieuwe maan heeft je wel te pakken gehad hé! Vol nieuwe ideeën en dan en passant ook nog je kledingkasten en koelkasten uitgeruimd. Lekker hoor! Kan niet zeggen dat deze nieuwe maan nou bepaald een extra spirit bij mij naar boven heeft gehaald, ja ik ben met m’n auto door de wasstraat gegaan. Telt dat ook?
Maar een Alegria Health Magazine zeg je? Top!
Zolang het niet vol komt te staan met quinoa salades, boerenkooltaarten en zuurkoolsappen ben ik nu al fan! Want slaan we niet een beetje door met z’n allen? Toen ik van de week onderweg bij een koffietentje vroeg om een koffie met melk en croissant, keek de jonge barista me aan of ik van een andere planeet kwam. Nadat hij me de kaart met 40 verschillende koffie’s en in de hand had gedrukt en me fijntjes wees op de zelfgemaakte yoghurt met 4 soorten muesli was ik eruit; Een Koffie.met.melk dus (en snel een beetje) plus croissant! De dame naast me liet van schrik bijna haar Frappuccino Caramel Light met sojamelk in haar bakfiets flikkeren.
Maar leuk om binnenkort eens een boompje op te zetten over dat Health Magazine als het maar niet op zondag bij Club Nau is… Daar lopen we zo tegen elkaar te schreeuwen dat ze denken dat we ruzie hebben. Bovendien lijkt het me wel relaxed om niet eerst iedereen aan de kant te hoven duwen, voordat er een drankje besteld kan worden. Ik zeg; Horeca ondernemers Grijp je kans! Geen moeilijk concept en men zit blijkbaar verlegen om vertier!
Daarover gesproken; Wat dacht je van een Radio Talkshow in de Algarve? Met leuke gasten rond een zwembad, hapje drankje, etc? Ik heb al wat mensen gesproken die daar wel oren naar hebben… Zou toch enig zijn?!
Lezers van dit stukkie, reageer vooral met ideeën/suggesties 🙂
XXX Chantalinha

 

Column Another Day in Paradise April 2019

Ieder maand delen Chantal Schouten (producer bij de AVROTROS en buitengewoon Portugal-fan) en Margaret Krijnen maandelijks hun doen en laten per e-mail. 

Wahahaha Cee,
ik had erbij moeten zijn met die koorknaap.
Hadden wij als vrouwelijke variant op Stanford & Waldorf (die twee grumpy old Muppets) met zijn tweeen allerlei narigheid kunnen roepen vanuit de college banken….Daar was ik in mijn eentje al goed in op school destijds, laat staan wij met zijn twee….twee van die asgrijze blondines, laat bij mij dat ‘as’ maar weg overigens, brullend vanaf het balkon.’This show sucks’ en meer van die inhoudelijke kretologie.

Jee wat een weekend was het weer hier. Frank Niessen, onze plastisch chirurg vanuit de VU Amsterdam, kwam overvliegen voor operaties en het zien van nieuw geïnteresseerden.
En weet je, als Hollandse aangelegenheden op zijn Portugees georganiseerd worden, dan vraagt dat van een Nederlandse chirurg om een gigantisch ontwikkelde flexibiliteits zin.
We werden letterlijk onderworpen aan de ultieme stress-test en om daar kort over te zijn, we bleven koelbloedig en uiteindelijk, zoals het hier in Portugal altijd betaamt: Het kwam allemaal goed. Dan kun je vanuit Nederlandse structuur gaan lopen stressen maar luidt het aloude gezegde niet: When in Rome, act as the Romans do ?

Het is leuk om te ervaren hoe er steeds meer animo komt voor de Nederlandse specialisten en gelukkig nemen de artsen, zoals Frank ook mensen vanuit Nederland mee die hier dan voor het zogeheten health tourism komen.
In Nederland hebben we sinds kort ook iemand vanuit de zorgverzekeringswereld afkomstig, die zich sec gaat toeleggen op het ontginnen van de markt van haartransplantaties.
Want onze samenwerkende partner hier in Portugal, de bekende plastisch chirurg Tiago Baptista, heeft hier een compleet geoutilleerd team voor en ‘verslaat’ de Turkse concurrenten op kwaliteit, zorg en kosten. Dus dat is interessant om in Nederland rond te gaan bazuinen.
In onze nieuwsbrief van maart daarover meer, ben je al geabonneerd
trouwens? www.alegriahealth.com/nieuwsbrief

Enfin alles goed en wel geregeld en gedaan met onze plasticus en hup door naar het filmfestival in het auditorio van het sardine museum, alwaar mijn teerbeminde mede organisatoren gelukkig de zaken helemaal op Hollandse wijze onder controle hadden 😉. De entourage was prima, mooie zaal, verwarmd ook. Mooi beeld en geluid en een keur aan echte Arthouse films, niet per definitie allen met een Amerikaans happy end.

Nu ik er zo over nadenk….volgens mij had geen enkele film een happy end en op de een moest je harder kauwen dan op de ander, maar dat hoort bij deze categorie films. En het mooiste is toch dat je vertwijfeld die bioscoop uit loopt en denkt: whattheheck is er nu eigenlijk allemaal gebeurd.
Ik denk dat ik ‘the square’ toch wel de film was die het meest absurd was; a dark delight vol bezopen grappen over over het paard getilde kunst en zo. Redelijk hilarisch. Oja en ik heb zowaar wat fans van onze verhaaltjes gesproken, Cee. Ik ging er gewoon van blozen ☺️

Gek genoeg smaakt zo’n filmfestival altijd meteen naar meer dus zou ik dit weekend ook graag weer willen, maar helaas. Tegen het einde van het jaar weer. Dus heb ik mezelf maar opgegeven voor een kristallen workshop dit weekend. In de categorie: and now for something completely different.
Tokkin bout different:  Welke leukerd ga jij nu weer interviewen eigenlijk?
Moet ik hier nog eentje voor je aanwijzen ?

Ik ga even dochterlief aanmoedigen bij het zwemmen, serieus ik voorzie de nieuwe Ada Kok. Dus gillend vanuit het zwembad met een temperatuur van 80 graden plus, zwaai ik even naar het Noorden:

toedeloe tot gauw xxx

Ha die M.!
In plaats van dat ik je schrijf vanaf mijn zolderkamer met uitzicht over het weiland en het tikken van de regen op de dakpannen op de achtergrond, zit ik nu gewoon bij jou om de hoek; in de zon, aan het strand met het geruis van de Atlantische Oceaan. Het kan verkeren.

Ondanks mijn voorzorgsmaatregelen (factor 50 en sjieke jurkjes in m’n handbagage) heb ik het toch weer voor elkaar gekregen er na drie dagen als een Engelse toeriste uit te zien. Verbrand, fladder jurkje dat al aardig strak begint te zitten en een grote bier in de hand. Waar is het nu toch mis gegaan? Gelukkig mag ik behalve toeristje spelen ook nog aan het werk hier.

Net terug van een bezoek aan columnist/schrijver Arthur van Amerongen in Olhão (Oljauwwww). Zijn nieuwste boek heet ‘Mijn moeder is gek’ dus dat leek me een mooie aanleiding. Arthur stond me al op te wachten bij het hek toen ik in m’n hagelwitte huurauto kwam aanrijden.
Nadat ik deze in de modder had geparkeerd werd ik warm verwelkomd door drie grote honden. Nu ben ik meer een kattenmens maar deze kon je er goed bij hebben. Nadat we ons met z’n vijven hadden gesetteld op de bank met haren en uitzicht op de Ria Formosa, kon het interview beginnen. Het werd een mooi gesprek over gekte, het leven in Portugal en muziek om bij te huilen. Nu en dan ruw onderbroken door een laag overvliegend vliegtuig of een langskomende trein; even leek het gvd wel of ik in een scene van Planes, Trains & Automobiles was beland… (Gaaf trouwens die filmdagen, volgende keer ben ik erbij!!)

Na het gedane werk was het tijd voor een koud biertje op het terras waar we gezellig door keuvelden. Het is dat ik nog een uur terug moest rijden naar Carvoeiro anders had ik er nu waarschijnlijk nog gezeten… Afijn, binnenkort te horen op NPO Radio 2 in Simone’s Songlines. I’ll keep you posted!

Ik zou trouwens vanavond terugvliegen naar Nederland maar werd belaagd met apps van ‘Blijf daar!!’ ‘Klote weer hier!!’ Ik dacht eerst: ‘Mmm, moet ik hier misschien bepaalde conclusies uittrekken dat men niet zit te wachten op mijn terugkeer?’ maar toen zelfs Hugo, de trainer van de sportschool in Hilversum foto’s stuurde van omgewaaide bomen en fikse hagelbuien, besloot ik toch maar m’n vlucht om te boeken. Dus niet raar staan te kijken als ik straks opeens weer voor je sta in Club Nau…surprise! (óf als je een roodverbrande Engels uitziende blondine de microfoon ziet afpakken van de leadzanger…Zouden ze hier ‘Ik was toch je meisje’ leuk vinden? 😉

M’n trainer had trouwens behalve de foto’s ook de tekst erbij gezet: ‘Trek je sportschoenen aan en maak een wandeling over de kliffen, vette zeug.’ Ik haat de man. Maar je moet wat. Volgende week sta ik weer te janken en schelden op de weegschaal bij hem en is het uiteraard zijn schuld dat ik niet afval. En dan komt na mij steevast de slanke Sporty Spice in haar nieuwste outfit en haar serene glimlach, die dus wel is afgevallen. Ja, daar zie ik echt naar uit. Gelukkig heb ik ook wat oefeningen mee gekregen om hier te doen. Hele simpele (leek het toen hij ze voor deed…) maar toen ik gisteren op m’n matje op het balkon lag te zuchten en steunen werd ik keihard uitgelachen door de bouwvakkers die hier aan ’t werk zijn (balkon wordt gerenoveerd, iedere dag 8.15 uur stipt word ik wakker gedrild, heb ik weer; deze Portugezen werken wel op tijd..).

Dus: Nu hup toch maar m’n gympen aan en een stuk wandelen. Ook al is het maar naar de markt om een visje te halen voor op de grill (en twee flessen witte wijn om weg te spoelen als gewichtjes). Off we Go!

Dikke kus, Chantalinha

Column Another Day in Paradise Maart 2019

Ieder maand delen Chantal Schouten (producer bij de AVROTROS en buitengewoon Portugal-fan) en Margaret Krijnen maandelijks hun doen en laten per e-mail. 

Dag lieve vriendin
Je bedoelde toch niet die Iglesias die zich altijd maar van een kant liet fotograferen ? Ik hoor in gedachten nog zijn oeuvre door de speakers van mijn vaders Benz galmen: Un Canto A Galiciaaaaeeeee.
Zat ik achterin met acuut een knallende koppijn. Ooit een keer naar Oostenrijk gereden en het grootste deel in half brakende positie doorgebracht, toen mijn ouders erachter kwamen dat het geen wagenziekte was maar het continue herhalende bandje van Senor Julio. Ieder ander deuntje, The Platters-Twilight Time, Euson- Both sides now, Don McLean- Starry,starry night waren meer te handelen en redelijk anti-braak dan die Spanjool….gek he ? Dat muziek zulke anti-peristaltische bewegingen kan veroorzaken….???
Ik heb hem ook nooit in the real flesh gezien, misschien piepte ik dan wel anders 😉

Ach dat social media he, dat weet wat. Ja eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik weinig anders post dan zakelijkheden, noodruftige hondjes en hier en daar een verdwaalde (on)zinnigheid. Je krijgt echter wel veel (privé) berichten via die media, ook waar je soms helemaal niet op zit te wachten van bv Amerikanen in leger-uniforms met een uiterst ‘persoonlijke’ aubade aan de hand van je profiel foto….om te krijsen… control-alt-delete, of gooi ik dan het hele programma weg ?

Als ik zie hoe snel en behendig mijn kinderen met dat internet en die insta-fakebook-snapchat zijn, dan voel ik de generatie kloof ernstig opkomen en hoor ik mijn moeder zaliger hetzelfde verzuchten.
We worden oud, Cee en dat is maar te hopen ook want het is hier veel te leuk. En dan bedoel ik vooral Portugal he… Liep vorige week in London over de andere miljoenen toeristen, gelukkig een gemakkelijk schoentje aan…ik heb nog aan je moeder gedacht want we hebben ons het zuur gelopen. 18.000 stappen per dag, wil je hier even een aantekening van maken ? Deze mag in de boeken. British Museum, Covent Garden, Madame Tussaud-want leuk voor de kinderen-. Ik heb alle talen van de wereld gehoord, maar weinig real Oxford English. Misschien te druk met Brexit, je weet het niet. Ik was wel weer blij om naar mijn prikkelarme oase van rust terug te vliegen en met een kopje koffie bij de aarts-chagrijn van Pai Tomas over de baai van Praia do Vau te turen, hoor. Back to life.

En dat betekent ook de drukte van het geregel en georganiseer, de groepsreizen voor mensen met dementie en hun partner(s) komen eraan, onze holistisch, plastisch chirurg komt volgende week.
Die week daarop de longarts om te kijken of Davos 2.0 hier gevestigd kan worden, de psychiater voor ouderen in zijn kielzog, in navolging van de geriater die vorig jaar december is geweest en met een zonnig plan van aanpak voor ouderen geneeskunde bezig is.
Tussendoor natuurlijk ook niet onze zorgvakantie vierende clientèle te vergeten en dan zijn we daarnaast bezig om Portugese verpleegkundigen in Nederland te stationeren. En flyby’s naar Nederland voor de gesprekken met de verzekeraars….Kortom, never a dull moment.

Je moet maar even een brul geven wanneer je hier weer landt…Gaan we samen even een gezellig verantwoord lunchen bij Solar do Farelo, zit een wijnarrangement bij inbegrepen en er staan daar zulke grote vaten waar je zelf (!) uit mag tappen, dat ik zeker weet dat je Nordic-Detox trip voorgoed naar de vergetelheid kan worden gedirigeerd.

Oja trouwens even op de valreep : jij moet ook komen en live radio verslag doen van ons HEALTH EVENT op 25 mei, he ?
Volgende keer hierover meer. Ik slinger vanavond een vegetarische groente schotel op tafel, tot groot verdriet van de kinderen overigens en ik hoor jou denken: ja hoor, doe maar stoer.

Nouja hij is ook niet van mezelf maar van Claire’s Kitchen, dat dan weer wel

Dag mop, heb het leuk!

Lieve M.
Ja joh, die Iglesias. Ik zat dus op zijn schoot (sorry!!) voor de foto; moest ik toch even huppen van de linker naar de rechterknie, omdat hij anders van de verkeerde kant gefotografeerd werd. Niet te geloven.
En dan vooral; Waarom zo’n mooie jonge blom (dat was ik toen nog) uberháupt bij zo’n kwijlebabbel op schoot wilde. Ach ja, je doet soms rare dingen als je jong bent.
En hield het daar maar op. Ik heb overigens wél goede herinneringen aan muziek in de auto tijdens vakanties met mijn ouders! Cassettebandjes met Chicago, Steely Dan, Fleetwood Mac… (en af en toe een Ernie en Bert).
Ik kan wel zeggen dat ik tijdens deze vakantiereizen naar Frankrijk (volgens mij hadden we toen nog niet van Portugal gehoord) muzikaal ben opgevoed. Ik heb de BASF bandjes van mijn vader nog steeds en heel af en toe draai ik ze zelfs nog.

Als er een bepaald nummer voorbij komt weet ik al wat er daarna komt. Letterlijk grijs gedraaid. Ik ben uit 1971 maar dit is en blijft mijn favoriete decennium qua muziek. En niet alleen qua muziek; ik denk met veel warmte aan die jaren terug met de drie tv netten, de warme oranje kleuren, het prikkelarme leven met als hoogtepunt vrijdagavond in pyjama Toppop kijken mét grote koeken. Tijdens de Week van de Jaren 70 op Radio 5 zit ik in één blije nostalgische bubbel.

Gelukkig word ik er door m’n jongere collega’s wel weer uit getrokken als ik iets te lang in zo’n bubbel blijf hangen. En voor ik het weet vliegen de Snapchats me weer om de oren.
De generatiekloof die jij met je kids voelt, heb ik met een paar collega’s. Maar we leren ook veel van elkaar. Zij mij oa de nieuwste social media technieken en ik hoop aan hen ook wat van mijn opgedane wijsheid te kunnen overdragen. Zo summeer ik de lieverds absoluut geen domibo én vrijmibo over te slaan en raad ik ze aan dat biertje en die bitterbal juist wél te nemen.
Die quinoa salades en havermelk bewaren ze maar voor thuis, kom zeg! Na zo’n borrel zijn de Snapchats overigens weer niet zo handig… Lang leven de social media vrije jaren toen ik nog dikwijls in het uitgaanscircuit te vinden was.

Nog veel foto’s gemaakt in Londen? Wat heb je flink doorgestapt! Ben zeker trots op je. Had je je gezondheidsslippers aan Krijnen? Nou ja, gelukkig had je niet de 10 cm hoge hakken aan die mijn moedertje droeg tijdens ons weekendje weg daar. Ik heb toen voornamelijk Ubers gezien. Vonden je kids het ook leuk? En hebben ze na de vliegreis nog lekker gespijbeld om te demonstreren voor het milieu? 😮

Het interview met de bekendste psychiater van België, Dirk de Wachter, was trouwens super interessant. Zijn motto: “Ongelukkig zijn is het nieuwe gelukkig zijn”. We hadden afgesproken in de Jacobikerk in Utrecht waar een debat over Geluk plaats vond. Ik was niet gelukkig want de afspraak was om 19.00 uur maar omdat het dus weer eens zeek van de regen waardoor nog meer files, was hij nogal verlaat. Moest ik eerst dat hele fucking debat uitzitten voordat ik m kon spreken. En Ik had nog allerlei dingen te doen (thuis op de bank netflix kijken).

Een van de andere gastsprekers was Ruben van Zwieten, predikant en initiatiefnemer van het project Zingeving op de Zuidas. Een soort koorknaap van ergens in de 30 met een grote ambitie tot bekeren en dat allemaal met een hete aardappel in z’n keel. Mijn irritatiegrens bereikte zowat het kerkelijke plafond wat heel hoog was. Toen hij aan de 600 man in de banken voor hem vroeg; En waar gaan we straks met z’n allen naar toe?” en niemand antwoordde, riep ik luidkeels: “Naar de kroeg!!!” Hij bedoelde uiteindelijk ‘Het Beloofde Land.’ Ach ja, hetzelfde dus.

In maart ben ik overigens weer een paar dagen in het andere Beloofde Land, je ziet me wel verschijnen. Gaan we zeker lunchen bij Solar do Farelo (ik ben erg nieuwsgierig naar de grote vaten waar je zelf wijn uit mag tappen..) Werkt Uber een beetje in jouw contreien?

XXX Cee

Column Another Day in Paradise Februari 2019

Ieder maand delen Chantal Schouten (producer bij de AVROTROS en buitengewoon Portugal-fan) en Margaret Krijnen maandelijks hun doen en laten per e-mail. 

Chantalinha , minha amiga linda

hahaha wat een geweldig verhaal…Ik ben zo ernstig visueel ingesteld dat ik die Russische cardiologe en jij zo door het bos zag sneaken, op rooftocht naar wat alcoholische versnaperingen en dan jij met Nordic Walking-stokken ???

Ik heb een creatief brein en een vrije geest maar iets klopt niet in die combinatie. Net als yoga en ik, ook geen gelukkig huwelijk.
Gaaf die podcast plus foto van Cesar en jij….Hoe komt dat tot stand, wanneer kies je voor welke artiest en welke artiest zou jij nou nog graag willen interviewen??

Als ik een suggestie mag doen:  zou ik Keanu Reeves willen voorstellen, zeer muzikaal ook…😉 basgitarist in de wereldvermaarde band Dogstar……ik hoor je fronsen…ken ik hem als muzikant ? nouja, world famous issie wel als acteur natuurlijk en ach ook al is het voor de radio, wel ontzettend leuk om naar te kijken. Mocht je een afspraakje willen plannen ? Ik heb nog wel wat Canadese connecties maar dan ‘vrees’ ik dat we met zijn tweeën moeten, al is het alleen maar dat je op zeker iemand nodig hebt om je microfoon vast te houden. Zie ik ook al meteen voor me, tenminste 1 starstruck-starende overjarige bakvis met een afzwaaiende microfoon en jij die wanhopig het interview overeind probeert te houden. Het lijkt me nu al een dolkomische act.

Serieus Cee, te licht of te zwaar…it is all in your mind, darling. Kom dan gewoon eens even een weekje Zee(r) Zonnig Leiderschappen of laat je mentaal-emotioneel therapeutisch doorgronden door een van onze toppers uit Nederland. Op verzoek kan ik je natuurlijk meer informatie geven. Deze maand krijg ik hier de crème de la crème van de vaderlandse familie opstellers op bezoek…Nell en Karin van www.parre-deden.nl .
Zij gaan hier voor ons retraites houden, dus als je af wilt van alle patronen waar je al honderdduizend keer bent door of tegengekomen ??? Oude zaken wil oplossen ? Inzicht in drives ? Wat moet ik met mijn leven enzovoort ? Stel het op met behulp van representanten en je ziet het voor je neus in beeld…Vergeet niet dat ons bewustzijn maar weinig efficiënt is in ons dagelijks leven, niet meer dan 5% ook al denken we van meer. 95% van ons handelen wordt bepaald door ons onderbewustzijn, waaronder automatische reacties & gedragspatronen; dan nog eens te bedenken dat ons onderbewustzijn in de eerste 3 jaar van ons leven wordt geconditioneerd en dat dit van invloed is op ons hele latere leven. Allemaal vreselijk interessant, om niet te zeggen intrigerend wat er allemaal tijdens zulke gelegenheden gebeurt. Makes you think en beter, makes you act !

Tjonge, ik klink als een reclame-zuil…Komt ook omdat ik het altijd allemaal zo vreselijk interessant vind, springspringhuppelhuppel. Oja niet alles wat van ver komt is lekker, want hier hebben we ook zulke gave dingen; ik ben onlangs bij een paar fantastisch leuke dames bezig geweest met ezelopstellingen. Nell en Inge hebben in Barao de Sao Joao een superlokatie, waar ze dergelijke (familie)opstellingen doen met ezels en paarden. Eigenlijk werken alle levende zielen daar ter plaatse mee, ook de honden. Wat een ontzettend gave en ontroerende ervaring. Ze zijn heel eenvoudig te vinden op www.donkeymotion.com .

Ik had vooraf nog met Inge een motiverend gesprek gevoerd en ze waarschuwde me dat er momenten zijn dat de ezels gewoon niet op komen draven (baai de wee….leuke woordspeling) omdat ze daar geen zin in hebben. Je begrijpt, ik kneep m een beetje toen ik het terrein opdraaide…: dacht nog: zul je net zien, kom ik huppelend in al mijn enthousiasme voorbij, duiken die ezels meteen hun kelder in. Loop ik gewoon keihard een blauwtje bij de viervoeters…

Maar gelukkig bleek het tegendeel waar en kon ik me verheugen op een stel nieuwsgierige types over de balustraden bungelend. Pfoe, dat is even mazzel…Ze dachten natuurlijk: wat komt daar nu weer voor een figuur aanzeilen, of vul ik het voor ze in 😏
Bijzonder dat iedere ezel zijn/haar eigen verhaal heeft en hoe zeer dit raakt aan je eigen verhaal. Serieus Cee, dit moet je een keer gedaan hebben. Je hebt er langdurig plezier van !!!

Darling dearest, ik ga u even verlaten. De piepers moeten op het vuur, de kinderschare en het vee gevoed. Dat gebeurt ook gewoon hier in Portugal, alleen was het vandaag wel weer 22 graden. Dat dan weer wel.
Keep me posted over de Hillbillie Gossiping en denk even na over mijn Keanu voorstel hahaha.

Dag mop, heb het leuk ! Ajuuu

Hee Ouwe Ezelfluisteraar,
Mooi dat je zo gepassioneerd bent over de therapieën die jullie aanbieden en die je zelf dus ook ondervonden hebt. Ik hou het in gedachten maar voorlopig laat ik de ezels even met rust hoor 😉 Lijkt me voor iedereen beter. Met oude patronen ben ik natuurlijk bekend. Wat is er makkelijker en lekkerder dan terug te vallen in het oude bekende, vertrouwde?
Dat je er vaak helemaal geen baat bij hebt, of sterker nog, dat het je niet goed doet, mag de pret niet drukken natuurlijk. Bizar hoe dat werkt. Maar je hiervan

Bewust zijn, vind ik al heel wat! Ik heb zo tussen m’n 25e en 40e heel wat zelfhulpboeken verslonden en op menige sofa gelegen dan wel Reiki tafel dan wel Bach Bloesem Ikea bank. Net als zoveel mensen (of zijn het vooral vrouwen?) op zoek naar… ja noem het maar; Zelfverbetering? Geluk? De zin van het leven? Laatst draaiden we bij de Arbeidsvitaminen ‘Zoek jezelf’ van het Simplisties Verbond (Van Kooten en De Bie), ken je die nog?? Wat waren die mannen toch vooruitstrevend! Een nummer uit 1975 maar de tekst gaat nog steeds op! Knap hoor.

Enfin die zoektocht dus; toen ik alle boeken, therapieën en Dr. Rossi’s wel gehad had, bleven daar de ‘Goeroes’ oftewel ‘Oudere, “Wijze” Mannen’ over. Een tijd dacht ik het namelijk ook qua liefdespartner in ‘de oudere man’ te moeten zoeken…. Wist ik veel.. Mijn mannelijke leeftijdsgenoten konden me gestolen worden (“wie ben je, waarom praat je tegen mij”) maar zodra er zo’n ouwe knar aan de horizon verscheen met net dat beetje gedistingeerd grijs aan de slapen ging bij Schouten de hele trukendoos open. Lag de hele vrouwelijke redactie op maandag al in katzwijm omdat vrijdag Enrique Iglesias een bezoek kwam brengen aan de studio, liep ik pas warm een paar maanden later, toen z’n vader de hoek om kwam zeilen.

No problemo; Als vrouw van de wereld de jongetjes van Direct door het programma leiden en daarna compleet dichtslaan en dom giechelen met George Baker voor m’n neus…. Ik kon dat. (Ach George, I was just a bird in the sky). Toen de dame van de platenmaatschappij tijdens een bezoek van de Backstreet Boys aanbood een foto van mij met hen te maken, keek ik haar aan of ze gek was geworden. Even later komt Yves Duteil de studio binnen, en ik had al een pose aangenomen. Rond m’n 40e was deze ziekte gelukkig wel genezen. Alhoewel ik met Cesar Zuiderwijk wel weer een bijzondere klik had ja haha.

Je vroeg je af hoe de gasten worden uitgekozen. Nou, soms is er een aanleiding; dan heeft iemand net een mooi boek geschreven, een nieuwe film uit of nieuw album. Maar soms kiezen we ook gewoon (en dat kan gelukkig bij Simone’s Songlines) omdat het een mooi mens is met wat te vertellen. Ik zal Keanu in overweging nemen (wel inhoudelijk genoeg?? ;p Voorlopig ga ik even voor Arthur van Amerongen (net z’n boek ‘Mijn moeder is gek’ gelezen en hij woont in de Algarve dus dat scheelt weer een vakantiedag 😉

Waar ik echt naar uitkijk is het interview met psychiater Dirk de Wachter: “Het idee dat het leven vooral leuk moet zijn, is dé ziekte van deze tijd”. Dat vind ik een hele interessante in deze tijd van Facebook en Instagram.
Het is toch bijna niet meer te doen als je een klote dag hebt en je gooit dat fakebook open? Allemaal quasi lachende gezichten, de mooiste vakantie plaatjes en de ingewikkeldste gerechten (zelf flikker je net een diepvries pizza in de oven ). Nee een beetje realiteit kan geen kwaad.
Ook niet op Social Media.

Soms overweeg ik er even mee te stoppen, het kost ook best veel tijd. Maar ik heb het nodig voor m’n werk en ja eerlijk, soms is het ook gewoon vermakelijk. En vooruit, inspirerend. Veel collega’s ziek momenteel en voel me zelf ook niet al te fit. Zal ik eens een lekker make-up-loos griephoofd erop knallen?

Nee toch maar niet. Ik kom binnenkort wel jouw kant op voor wat vitaminen Zee… en om de boel weer eens lekker op stang te jagen natuurlijk! Fijne avond, tot gauw, ik zet m’n oven aan.

XXX C.

 

Cursus Innerlijk Meesterschap Portugal

Dit jaar organiseert Alegria Health Helende Reizen in samenwerking met Marlon Brammer van Inner Self Training een bijzondere week in de Algarve in Portugal. Een week waarin je jezelf weer leert kennen en tot heling kunt komen via de cursus innerlijk meesterschap.

Wat is innerlijk meesterschap?
We zijn geboren als meesters, alleen wordt onze kennis gewist. Waarom?
Om ons opnieuw te laten herinneren wie we werkelijk zijn en om ons vervolgens daarin nog verder te ontwikkelen.

Want in werkelijkheid zijn wij wezens met onbeperkte mogelijkheden.
In de cursus Innerlijk Meesterschap wordt jou deze kennis weer aangereikt met de daarbij behorende ervaringen.

Deze aloude kennis wordt vandaag de dag bevestigd door een nieuwe wetenschap: de kwantumfysica.
Naast kennis is het van belang om deze te ervaren, want alleen ervaringen brengen ons verder. In de cursus doen we dan ook veel oefeningen op basis van de bewustzijnsmethode Moeiteloos Helen, waarin je weer in verbinding komt met je gevoel, je intuïtie, je scheppingsvermogen, ook op helend vlak.
Na de cursus is dit geen vaag begrip meer, je zult dit op het diepste niveau ervaren.

Het programma
Wanneer:  van maandag 6 t/m vrijdag 10 mei 

Van 7 t/m 10 mei:

10.00-13.00- theorie/cursus innerlijk meesterschap

13.00-14.00-lunch

14.00-18.00- vrij te besteden/individueel consult/healing sessie

18.00-19.00-avond eten

19.00-22.00-ontspannende activiteiten zoals begelede meditatie, mantra zingen

De omgeving is prachtig, je kunt er heerlijk wandelen, zwemmen, winkelen, maar ook zijn er leuke excursiemogelijkheden.

Alle maaltijden in het resort zijn bij de prijs inbegrepen, dus het ontbijt, de lunch en het diner. Ook koffie, thee, water horen daarbij. Er is keuze uit vegetarische of veganistische maaltijden. Alles wordt vers aangeleverd door lokale boeren, zodat zij ook baat hebben bij ons verblijf.

Aankomst:
maandag 6 mei, rond 18.00 uur vindt een gezamenlijk diner plaats.
Vertrek:
zaterdag 11 mei vóór 12.00 uur.

Organisatie
De organisatie is in handen van Alegria Health. Alegria Health focust zich op gezondheid in de breedste zin des woords met het hoofd in Nederland en de voeten in Portugal.

Waarom Portugal? 300 dagen zon per jaar, de energie, ontspanning en rust… Waar vind je elders dergelijke basis ingrediënten?
Kom naar Portugal en je weet het. Het is daar bovendien een basis om persoonlijk volledig buiten je oevers te treden, omdat het kan, omdat het mag. Kom en ervaar het!

Begeleiding door Marlon Brammer
De cursusweek wordt begeleid door Marlon Brammer. Marlon geeft al jaren cursussen, workshops en individuele sessies in bewustzijnsontwikkeling en zelfrealisatie. Marlon heeft een eigen praktijk in Haarlem, maar reist ook Nederland en België door voor het geven van workshops en lezingen (www.innerselftraining.nl).

Tevens is zij auteur van het boek ‘Moeiteloos Helen, vrede in jezelf’, een bewustzijnsmethode die je snel in innerlijke vrede brengt.
Al haar activiteiten zijn gebaseerd op deze bewustzijnsmethode.

Het verblijf
Je verblijft in Casa Vale da Lama in Lagos, Algarve/Portugal. De kamers zijn ontworpen om gasten te helpen te ontspannen en af te stemmen op een vredige omgeving.
Elke kamer ademt de sfeer van minimalisme, met minder spullen, minder stress en minder impact op het milieu.
Hangmatten hangen op elk van de kleine terrassen van de kamers, met directe toegang tot het buitenzwembad met het met zout behandeld zwembad.
Ze nodigen je uit om te mediteren, een boek uit de bibliotheek te lezen of naar de tuinen te dwalen om bloemen te plukken.
Gasten hebben recht op gratis snel internet in de hoofdgedeeltes van het huis, maar de kamers zijn bedoeld als wifi-zones om 24/7 connectiviteit te voorkomen en optimale ontspanning en rust te bieden.
Er zijn geen tv’s, in plaats daarvan is het glas van vloer tot plafond het scherm voor non-stop entertainment uit een scala aan wilde en verzorgde flora en fauna.
Meer info over deze locatie kun je vinden op hun website

Kosten
€ 1.700 p.p. all-in, exclusief vliegreis, op basis van gebruik van een 1-persoonskamer. Dit bedrag is inclusief het complete programma , transfer van en naar het vliegveld, 5 overnachtingen, 5 keer diner, 5 keer ontbijt, 4 keer lunch, koffie, thee, inclusief elke dag verschoning van lakens en handdoeken en 21% btw.
€ 900 p.p. als je met 5 personen op 1 kamer wilt slapen.
Uiteraard met het volle pakket zoals hierboven staat beschreven.
Voor een bedrag daartussen kun je ook een 2- of 3-persoonskamer huren.

Deelnemingsvoorwaarden
Om je aan te melden voor deze cursusweek:

  1. Stuur een e-mail met je naam en telefoonnummer naar sacha@alegriahealth.com
  2. In de mail, geef je aan welke kamer je voorkeur heeft (1- of meerpersoons) en of je zelf de vlucht wilt boeken of dat wij dat voor je regelen.
  3. Daarna ontvang je een factuur voor het doen van een (aan)betaling van 50% van het totaalbedrag. Na betaling ben je definitief ingeschreven voor deze cursusweek.
    Het maximum aantal deelnemers bedraagt 12 personen.

Plastisch Chirurgie in de Algarve

Plastisch chirurg Frank Niessen in de Algarve!

Frank Niessen, een ervaren plastisch chirurg komt 23 februari naar de Algarve! Niet om van de zon te genieten, maar om U te helpen! Hij zal zowel gratis consulten doen, alsmede opereren. U kunt in Amsterdam een consult doen, via skype of op 23 februari in de Algarve. Maak een afspraak voor uw gratis consult, zodat u spoedig weet waar u aan toe bent! Ooglid correctie, facelift, lip correctie of borstvergroting, waarom niet in het zonnige Algarve? plastisch chururgie algarve

Waarom plastische chirurgie in de Algarve?

Daar waar in Nederland de wachtlijsten lang zijn, kunt u vrij snel direct terrecht in de Algarve. Daarnaast bieden wij een totaal pakket aan zodat u na de operatie kunt herstellen in een relaxte omgeving, hetgeen de kwaliteit en slagen van de ingreep ten goede zal komen. Daarnaast kunt u ook van de prachtige Algarve genieten. Met gemiddeld 300 dagen zon, de mooiste stranden van Europa, de uitererst vriendelijke Portugezen, het heerlijke eten en drinken, maakt dit een unieke combinatie. Alegria Health zorgt voor U! U zult 1 week in een luxe hotel verblijven met uitstekende zorg, zowel voor als na de operatie.
plastisch chirurg in de Algarve
Frank Niessen

Wie is Frank Niessen?

Frank Niessen is plastisch en regeneratief chirurg in het Mittsu Centrum in Amsterdam. In 2003 rondde hij zijn opleiding tot plastisch chirurg af, en specialiseerde zich zeer succesvol,  op het gebied van schisis (hazenlip)-, borst-, hoofd-, hals-, en de estetische chirurgie. De jaren die volgden deed hij veel ervaring op tijdens stages en aanvullende cursussen in gerenormeerde klinieken in o.a. Amsterdam, Antwerpen, Buenos Aires, Bankok en Tunis. Frank is een holistisch plastisch chirurg, hetgeen betekent dat hij kijkt naar het geheel en er voor zorgt dat het er zo natuurlijk mogelijk uitziet.

Wat doet plastisch chirurg Frank Niessen?

‘Tegenwoordig houd ik me zowel bezig met de esthetische als met de reconstructieve chirurgie. Mijn ervaring met schisischirurgie en borst- en gelaatsreconstructies komen van pas bij de esthetische chirurgie, terwijl deze esthetische inzichten onmisbaar zijn geworden voor de reconstructieve chirurgie. Ik combineer academisch onderzoek naar littekenvorming en wondgenezing met onderzoek naar lipofilling, kapselvorming en auto-immuun klachten.’

Wanneer komt Frank Niessen naar de Algarve?

Op 22/ 23 Februari, zal de plastisch chirug in de Algarve zijn, aan het werk zijn. Er is nog ruimte voor wat consulten, mocht u graag een plastische chirurgie behandeling in de Algarve willen, laat het graag zsm laten weten aan Alegria Health, dan kunnen we dit voor u inplannen. Komt deze datum voor uw estetische behandeling niet uit? Geen probleem, Frank Niessen zal zeer regelmatig naar de Algarve afreizen voor consulten en plastisch chirurgie behandelingen. Laat ons weten dat u graag een consult met hem wilt, en wij houden u op de hoogte. U kunt ook in Amsterdam een afspraak maken voor informatie over plastisch chirurgie in de Algarve.

Wat kan ik verwachten?

Schema: Woensdag                          Aankomst Faro, check in luxe hotel van Pestana Donderdag                         pre operatie check, massage, relaxen Vrijdag                                  Operatie of Relax en geniet van de Algarve Zaterdag                              Operatie of herstel van operatie vrijdag Zondag                                 Controle Frank, bezoek verpleegkundige, herstel Maandag                             Bezoek verpleegkundige, herstel Dinsdag                               Bezoek verpleegkundige, herstel Woensdag                          Retour Nederland

Wat kost het?

Een consult met Frank Niessen is gratis, zowel in Amsterdam als in de Algarve. Dit kan via Skype, poli consult in Amsterdam of poli consult in de Algarve. De verdere kosten zijn afhankelijk van wat er gedaan moet worden, maar u kunt ons emailen  voor een prijsopgaaf.   Voorbeeld boven ooglid correctie (beide ogen):
  • Operatie vanaf 1050 euro
  • Verblijf * 1620 euro
*Dit is inclusief verblijf van 1 week in een luxe hotel op basis van vol pension, retour vlucht, vliegveld en ziekenhuis transfers en 1 massage van 1 uur.

Maak nu een gratis afspraak met Frank Niessen

Wilt u een gratis consult, in Nederland of in de Algarve? Neem dan NU contact op met Alegria Health, voor meer informatie en een tailor made prijs voor u! Bel: +31 6 33371238 of +31 6 24905178 Email: s.goossens@alegriahealth.com of margaret@alegriahealth.com    

Pubertijd en Alzheimer

dementie reizen Algarve

We hadden op een gegeven moment nog wel het idee dat we in een soort van flow zaten met elkaar….en dan wordt ie weggenomen…

In den beginne

Aan het woord is mijn zus Wendy, 15 jaar wanneer onze vader van 54 jaar plotsklaps thuis komt te zitten. De man was er tot dan toe nooit, altijd aan het werk of aan het sporten. Hij, die een standaard ritueel had, door net voor het avond eten binnen te komen, zijn werkkoffer in de gang te plaatsen, de kussentjes te herstructureren op de bank en zwijgend aan tafel plaats te nemen. Niet teveel geluid, niet teveel praten. Pa heeft het altijd druk, vooral in zijn hoofd….

Dat blijkt wanneer hij van het ene op het andere moment ineens thuis is. Pa en ma in paniek. Is hij burn-out, overspannen ?

In het begin slaapt hij veel, is hij afzijdig maar naarmate de tijd en het proces dus vordert, gaat hij zich met steeds meer dingen bemoeien. Hij is immers hele dagen thuis en zijn wereld nog nooit zo klein geweest.

15 jaar nooit gedaan en dan nu ineens wel ??? En dan op alles letten ? Wat denk je zelf ? Bovendien wisten we lange tijd niet wat het nu precies was. Mijn moeder die alle belevenissen met de hele familie deelde, opstandig was, ook jegens pa.

De ruzies die ontstonden, het onbegrip naar elkaar toe. Het gezin stond op zijn kop. Ik heb jaren geblokt in mijn herinnering, het was een soort van overleven. Pa ging zich steeds raarder gedragen, gefocust op geld, op zijn portemonnee, werd achterdochtiger en vertoonde steeds meer verlies van decorum waar maar weinig mensen mee konden omgaan.

Vrienden vonden het moeilijk om mee te dealen, behalve Arwen (onze half Arubaanse), door mijn vader ´liefkozend´ rubberaap genoemd. Hij wist niet meer dat dat echt ´not done´ was. Zoiets denk je niet eens, laat staan dat je het zegt. Arwen is onze familie en gelukkig kon zij er goed mee omgaan.

Pa had geen flauw benul meer. Liep te stofzuigen zonder de stekker in het stopcontact te doen, verdwaalde met de hond en haalde bij tijd en wijlen ineens zonder pardon uit. Terwijl hij voordien dat nooit zou doen.  

En natuurlijk was ik boos en verdrietig, ik zat er 24 uur bij. Familieleden die sporadisch aan kwamen en mij uit zagen vallen tegen hem, spraken er openlijk schande van. `je doet toch niet zo lelijk tegen je vader ?´ Ga er zelf even een paar weken bij zitten, dan praten we verder. 

En hoe het verder ging

Ik ben 17-18 jaar. Pa gaat drie keer per week naar de dagbehandeling, regelmatig komt de thuiszorg of niet opdagen of te laat en dus zet ik hem zelf onder de douche. Zo ook in het weekend. Een enkele keer kijken we elkaar aan en realiseren we ons dat dit wel een hele `akward´ situatie is. 

Surrealistisch is het juiste woord en dan lijkt het alsof hij precies hetzelfde denkt.

En dan opeens is het moment daar dat hij wordt opgenomen in het verpleeghuis. Ik ben boos, want ze misleiden hem en mij met het verhaal dat het voor een vakantie is, terwijl iedereen weet dat het voorgoed zal zijn. Ik heb juist het idee dat we in een soort van flow zitten (of hoop ik dat alleen maar) en ineens word ie ons afgenomen. Zo heftig. We mogen de eerste twee weken ook niet bellen, ik vind het verschrikkelijk. 

Iedere week gaan we naar het verpleeghuis en niet veel later wordt ma ineens ernstig ziek. 

En daar staan we, ik ben inmiddels 23 jaar oud, aan het ic bed van mijn moeder en krijgen we een telefoontje vanuit het verpleeghuis dat pa ook niet goed gaat. Waar gaat dit over? 

Als ik vrienden vertel over mijn leven, voelt het net alsof het over iemand anders gaat. 

De dingen lopen allemaal zo anders dan dat je ze verwacht.

En hoe het afliep

Ma overlijdt, voor mij totaal onverwacht, pa lag meer in de lijn om eerder te gaan. Ondanks het immense verdriet voel ik de verantwoordelijkheid om steeds naar mijn vader in het verpleeghuis te gaan. Maar soms kan ik het niet opbrengen en daar voel ik me tot vandaag aan toe schuldig over. Ik had er vaker naar toe moeten gaan. Er gaan niet zoveel mensen meer naar hem toe, wat heb je er te zoeken. Hij is er mentaal vaker niet, dan wel.

Ik sleep hem nog mee naar zijn favoriete voetbaluitje, naar de business club die hij ooit heeft opgezet. 

Hij is slechter, ook qua mobiliteit en ik loop met hem te sleuren en te sjouwen, maar ik weet dat hij er plezier aan beleeft. Zijn laatste verzetje.

Achter me hoor ik iemand klagen: mogen dit soort mensen nog wel toegelaten worden en hij wordt openlijk bespot. Ik ben woest, dien een officiële klacht in bij de club, waar ze nooit wat mee zullen doen en ik zweer het: als ik nu nog die mensen op het zebrapad tegenkom, ik geef acuut gas. 

En dan is daar het telefoontje vanuit het verpleeghuis; ik werk net bij een nieuw bedrijf en ben blij dat ze hier mijn roemrucht verleden niet kennen. 

Er is iets ergs gebeurd. Je vader heeft een paar insulten gehad en is hieraan overleden….. 

´Wat erg voor je moeder´, verzucht een collega. Uh ja….nou die is er dus ook niet meer….

Alegria Health begrijpt U!

Omdat wij weten wat er binnen de gezinnen van mensen met Alzheimer leeft, organiseren we juist deze dementie reizen naar de Algarve voor hen en degenen die er dicht omheen staan. Tijdens deze reizen zijn rust en ontspanning natuurlijk het belangrijkste maar ook is er ruim gelegenheid om jouw persoonlijk verhaal te doen en handvatten aangereikt te krijgen hoe met het proces om te gaan en vooral hoe je jezelf staande houdt. Dat er ook geleefd kan worden en niet alleen `overleefd´

Dementie Reizen Algarve

Alegria Health organiseert geheel verzorgde reizen voor mensen met Alzheimer en hun partner/mantelzorger. 

Click hier voor meer informatie of neem gerust contact met ons op:

Meer informatie over Alegria Health?

Alegria Health Zorgt voor U ! 

 

 

 

 

Dementie reis naar de Algarve

8-15 februari nog een plekje vrij voor U !!!!!

Geheel verzorgde reis voor u onder professionele begeleiding van Alegria Health

 Naar de Algarve op vakantie

Ok en dan heb je dus een diagnose `dementie´. Zoveel dingen worden je `afgenomen´, mensen raak je kwijt omdat ze het moeilijk vinden om met jouw ziekte om te gaan.

Betekent dat dan ook dat je niet meer op buitenlandse vakantie zou kunnen? Lekker in de zon, onbekommerd, een boottochtje, sardines op het strand en hulp in de buurt wanneer je dat nodig hebt?

Precies, dat is wat Alegria Health biedt. Alegria Health zorgt voor u en uw mantelzorger/partner.

 Lekker met je partner op vakantie waarbij je geen zorgen hoeft te maken want adequate begeleiding is altijd in de buurt. Waarbij de persoon met dementie zich kan ontspannen en de partner ook. Even op adem komen allebei, omdat je het gewoon zo hard nodig hebt.

 Vitamine Zon en Zee in de Algarve

dementie reis algarve

 

U wordt begeleid door onze ervaren Wil!

Onze goedlachse Wil werkt al jaren in een verpleeghuis in Zuid Holland op de afdeling voor jong dementerenden. Als geen ander kan zij perfect overweg met mensen met dementie. Ook begeleid zij Alzheimer Cafés in de regio. Wil is gedurende de gehele reis uw aanspreekpunt en zal u ontmoeten op de luchthaven. Vanaf daar gaat u gezamenlijk met haar het vliegtuig in naar de Algarve!

Alles is voor u geregeld, van luxe accommodatie, tot eten, drinken en uitstapjes.

zorgreizen algarve

Wat kost dat? en wat krijgt u?

De prijs is 1500 euro per persoon, dit is inclusief:

  • begeleide transfer van Faro naar Alvor vice versa
  • verblijf in 5 sterren hotel aan het strand, vanaf de Pasen verblijf in 4 sterren hotel aan het strand
  • half pension in het hotel, lunch op lokaties
  • verpleegkundige begeleiding/ondersteuning voor de partner met dementie 
  • excursie 1: boottocht langs de zuidkust
  • excursie 2: Silves/Ferragudo trip
  • mantelzorg gespreksgroep
  • mantelzorg verzorgsessie in Olhos D´Agua
  • creatieve sessies voor mensen met dementie

 Exclusief:

  • Retour vliegticket naar Faro
  • Drankjes

Hoe moet ik boeken?

De eerst volgende reis is 8-15 februari, er zijn nog maar een paar plaatsen over. Mocht deze data niet uitkomen, kunt u zich opgeven voor een van de volgende data:

  • 8-15 maart
  • 22-29 maart
  • 5-12 april
  • 19-26 april
  • 3-10 mei
  • 10-17 mei
  • 17-24 mei

Boek nu uw reis naar de Algarve. Een geheel verzorgde reis voor mensen met dementie en hun partner en/of mantel zorger.

Warme groeten,

Alegria Health Algarve

 

 

 

 

 

Onze Mooie Mantelzorger, wat een onmogelijke taak.

dementie zorgreizen

Antonia Maria, vernoemd naar haar overleden zusje en naar haar moeder…Wat een lot.

Ze belde me in de vroege ochtend in mei 1995. Ik had dienst voor de anesthesie en was net thuisgekomen na een nacht doorwerken op de operatiekamer. Dat kon nog in die tijd, ging je gewoon met de ‘pieper’ naar huis. Ik lag net in mijn bed, te bidden dat de pieper een paar uur stil zou blijven, toen plots mijn moeder paniekerig aan de telefoon hing.

‘Kun je snel komen ? het gaat niet goed met je vader…’

Gezien zijn werkstijl en stressvol bestaan hadden we al vaker gedacht dat iets cardiologisch hem fataal zou worden, dus ik schoot met gezwinde spoed mijn bed uit.

Bij mijn ouderlijk huis aangekomen, trof ik mijn moeder in redelijke paniek aan. ‘Ik weet niet wat er met je vader is, hij ligt alleen maar te huilen in zijn bed’

Heeft hij pijn, is hij misselijk, praat hij gewoon, last van zijn borst….? wat heeft hij gegeten, wanneer ? Ik vuurde een aantal vragen op haar af. Ze werd kortaf: ‘ja ik weet het ook allemaal niet, hij gaat gewoon niet goed’

Inderdaad, mijn vader lag huilend in zijn bed. Zeg maar gerust, over zijn toeren…Vanaf dat moment in 1995 ging ook per direct alle aandacht naar hem uit en maar weinig naar haar.

Terwijl ze dat zo nodig had, ze was immers ook pas 48 jaar oud. Nu ik , een jaar ouder dan haar, dit schrijf, realiseer ik me pas echt wat een eenzame tocht het moet zijn geweest. Ook al hielp ik waar ik kon, regelde veel van de zaken omdat ik nu eenmaal de meest terzake kundige was van onze familie.

Mijn moeder werd traditioneel altijd afgehouden van zelfs de meest eenvoudige bankzaken omdat mijn vader die nu eenmaal deed. Toen hij ziek werd, had ze voordien nog nooit zelfstandig een overboeking gedaan en nu was zij in 1 klap hoofd van het gezin.

Thuis kon mijn vader in een vroeg stadium al heel verward en compleet de weg kwijt zijn, naar de buitenwereld hield hij zich jaren overeind. En wat doe je, als relatief jonge vrouw, zonder enige kennis van neuro-degeneratieve ziekten ? Je roeit met de riemen die je hebt, laverend van het ongeloof van de schone familie tot de zoektocht naar een aanwijsbare oorzaak: er moet toch iets zijn, dat dit gedrag van mijn man verklaart.

De hoofdschuddende neurologen aan de overkant van de tafel: mevrouw, uw man is niet ziek, hij is waarschijnlijk hooguit wat overwerkt. Het telkenmale uitleggen dat hij eenvoudige volgordes niet meer wist, verdwaalde met de hond en bij het benzine station wegreed zonder te betalen.

Dat hij elke minuut naar zijn portemonnee vroeg en dat hij haar overal volgde, waar ze ook maar ging. Mijn moeder, een jong frivool en sociaal ondernemend type, zat ineens thuis met een afhankelijke angstige man, die in geen velden of wegen meer leek op die dominante, rationele directeur die hij altijd geweest was.

Ze was van nature vrij onzeker, natuurlijk had het autoritaire gedrag van mijn vader daar ook aan bijgedragen. Hij was van mening dat je alleen wat te vertellen had wanneer je een universitaire studie had afgerond. Dat had mijn moeder niet, gekscherend praatte hij dan ook over haar ‘spinazie-academie’ en zo stond ze er ineens behoorlijk alleen voor, in haar ogen ongeschoold en onwetend.

Het steeds aan vrienden en kennissen uit te moeten leggen, ze ervoer het alsof ze zich overal en voor iedereen moest verantwoorden. Wat een vermoeiende toestand !

En dan bij toeval aan tafel bij de geriater, die haar eindelijk bevestigde in wat ze zag. Ik heb haar niet vaak zo blij gezien, eindelijk erkenning. We waren ruim drie jaar verder en inderdaad alle aandacht ging naar pa. Wanneer ik mijn moeder aan de telefoon had en zij haar beklag deed, was ik daar vrij kort over…ja ma, we weten dat je het zwaar hebt, maarja wat kunnen we anders doen dan dat we nu doen ?

Zij zat er 24 uur bij, zij moest alles opvangen. Kleine kinderen zijn eenvoudiger, die stop je op een gegeven moment in bed. Mijn vader was angstig, wanneer hij alleen was en natuurlijk leed waren daar die karakteristieke nachten vol onrust, die haar ook nog eens uit haar slaap hielden. Wat een uitputtende situatie !

Gaandeweg kreeg ze meer inzicht in zijn ziektebeeld en “meer schijt” aan de roepende omstanders, althans voor dat laatste weet ik het niet helemaal zeker. Ze deed in ieder geval alsof het haar minder interesseerde. Bij tijd en wijlen schoot ze nog wel eens vol of spoog ze vuur over met name het onbegrip. Het zal ook de eenzaamheid geweest zijn, uiteindelijk voelde mijn vader zich toch het meest veilig bij haar in de buurt, ondanks dat ze in mijn ogen echt niet zo heel aardig tegen hem was. Maarja, omdat je er verder van af stond zag je de vlottende achteruitgang van mijn vaders capaciteiten met lede ogen aan.

Je acceptatie loopt altijd achter de feiten aan, zeker met dementie. Hoop verblindt. Je hoopt toch altijd dat iemand beter is dan hij is.

Het werd gevaarlijker om hem in huis te houden, liep weg, stak onbedoeld spullen in de brand en werd soms agressief. Mijn moeder wilde hem koste wat kost in huis houden en het moment van definitieve opname zo ver mogelijk uitstellen, met letterlijk gevaar voor eigen leven. Februari zes jaar later, werd mijn vader opgenomen in het verpleeghuis, huilend liep hij achter ons aan naar de lift toe. Hij wilde niet blijven, hij was bang. Mijn moeder hield zich goed, maar brak toen we in de lift stonden. “Het voelt alsof ik hem opberg, dit wil ik niet.” Wat een verschrikking !

Wanneer ze hem later steeds opzoekt in het verpleeghuis wordt haar pas duidelijk dat het thuis echt niet meer te doen was. Toch zal ze het gevoel van falen blijvend behouden.

Je zou denken dat de jaren van rust haar goed zouden doen, eindelijk tijd voor zichzelf.

Hoe anders was het, dat ze na anderhalf jaar met zogenaamde buikgriep klachten werd opgenomen in het ziekenhuis en bleek dat ze een agressieve vorm van dikkedarmkanker had.

Ze heeft 20 maanden van behandeling naar behandeling geleefd, met de gedachte dat ze net zo oud zou worden als haar moeder die op 92-jarige leeftijd overleed, ze had immers nog zoveel te doen.

Op 2 December overleed ze op de leeftijd van 59 jaar, precies negen maanden voordat mijn vader zou overlijden.

Alegria Health zorgt voor u!

Juist ook voor deze mantelzorgers organiseren wij reizen voor mensen met dementie en hun partners. Omdat we de partners gedurende deze weken zoveel support en ondersteuning kunnen en willen bieden, zodat ze sterker en vitaler terugkomen.

 

 

Voordat je burnout raakt ben je “on fire”

Manager, ondernemer, baas, teamleider: let op je mensen, voorkom dat ze burnout raken. Dat klinkt makkelijker dan gezegd. Want waar moet je dan op letten? Let eens op wie er “on fire” zijn. Want voordat je burnout raakt ben je “on fire” geweest.

Energie en plezier: ik heb als commercieel manager, marketing manager, divisiedirecteur en ondernemer veel verschillende soorten mensen in mijn teams gehad. Introvert – extravert, denkers – doeners, actief – passief ….. Maar je kunt ook indelen op de factoren energie en plezier. Als je op die assen: veel plezier – weinig plezier en veel energie – weinig energie gaat kijken zie je vier typen mensen: de workaholic, de bevlogen medewerker, de 9 tot 5 werknemer en de opgebrande werknemer (zie hier voor de referentie).

Van “on fire” naar burnout: welke mensen lopen nu het grootste risico om burnout te raken? Dat zijn niet de 9 tot 5 werknemers. Zij beschermen zichzelf van nature door hun laissez faire manier van doen. De workaholics lopen een hele grote kans omdat ze heel veel energie geven maar dit op een krampachtige, weinig pleziervolle manier doen. Zij leven om te werken. De bevlogen mensen hebben én veel energie én veel plezier. Het werk is hun hobby. Dus dat kan heel lang goed gaan. Maar als de druk te hoog is en te lang aanhoudt, breekt het lijntje uiteindelijk toch. En dat is heel zonde, want van die medewerkers moet u het juist hebben. Het zijn vaak de aanjagers van en de pijlers binnen in uw organisatie. Zij zijn “on fire”. Voor de medewerkers die vanuit hun bevlogenheid burnout raken geldt: voordat je burn out raakt moet je eerst on fire zijn geweest. Wees dus zuinig op dat heilige vuur. En maak er geen veenbrand van. Herkent u ze? Uw bevlogen medewerkers die cruciaal zijn voor het succes van uw organisatie? Zorg dan dat u er extra aandacht aan besteedt en voorkom hun burnout voordat het te laat is.

Voorkomen is beter dan genezen: door preventief te testen om te kijken hoe uw meest waardevolle medewerkers ervoor staan. Dat kan met een test die voorspelt of iemand binnen 12 maanden burnout raakt. Op maar liefst 20 factoren wordt gekeken waar de risico’s liggen en waar niet. Zodat een eventuele interventie precies op maat en zo efficient mogelijk is. Want voorkomen is beter dan genezen. Meer weten? Bel mij op 0648 761 083.  

Geo van Dam