Column Another Day in Paradise Maart 2019

Ieder maand delen Chantal Schouten (producer bij de AVROTROS en buitengewoon Portugal-fan) en Margaret Krijnen maandelijks hun doen en laten per e-mail. 

Dag lieve vriendin
Je bedoelde toch niet die Iglesias die zich altijd maar van een kant liet fotograferen ? Ik hoor in gedachten nog zijn oeuvre door de speakers van mijn vaders Benz galmen: Un Canto A Galiciaaaaeeeee.
Zat ik achterin met acuut een knallende koppijn. Ooit een keer naar Oostenrijk gereden en het grootste deel in half brakende positie doorgebracht, toen mijn ouders erachter kwamen dat het geen wagenziekte was maar het continue herhalende bandje van Senor Julio. Ieder ander deuntje, The Platters-Twilight Time, Euson- Both sides now, Don McLean- Starry,starry night waren meer te handelen en redelijk anti-braak dan die Spanjool….gek he ? Dat muziek zulke anti-peristaltische bewegingen kan veroorzaken….???
Ik heb hem ook nooit in the real flesh gezien, misschien piepte ik dan wel anders 😉

Social Media

Ach dat social media he, dat weet wat. Ja eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik weinig anders post dan zakelijkheden, noodruftige hondjes en hier en daar een verdwaalde (on)zinnigheid. Je krijgt echter wel veel (privé) berichten via die media, ook waar je soms helemaal niet op zit te wachten van bv Amerikanen in leger-uniforms met een uiterst ‘persoonlijke’ aubade aan de hand van je profiel foto….om te krijsen… control-alt-delete, of gooi ik dan het hele programma weg ?

Generatie kloof

Als ik zie hoe snel en behendig mijn kinderen met dat internet en die insta-fakebook-snapchat zijn, dan voel ik de generatie kloof ernstig opkomen en hoor ik mijn moeder zaliger hetzelfde verzuchten.
We worden oud, Cee en dat is maar te hopen ook want het is hier veel te leuk. En dan bedoel ik vooral Portugal he… Liep vorige week in London over de andere miljoenen toeristen, gelukkig een gemakkelijk schoentje aan…ik heb nog aan je moeder gedacht want we hebben ons het zuur gelopen. 18.000 stappen per dag, wil je hier even een aantekening van maken ? Deze mag in de boeken. British Museum, Covent Garden, Madame Tussaud-want leuk voor de kinderen-. Ik heb alle talen van de wereld gehoord, maar weinig real Oxford English. Misschien te druk met Brexit, je weet het niet. Ik was wel weer blij om naar mijn prikkelarme oase van rust terug te vliegen en met een kopje koffie bij de aarts-chagrijn van Pai Tomas over de baai van Praia do Vau te turen, hoor. Back to life.

Mensen met dementie

En dat betekent ook de drukte van het geregel en georganiseer, de groepsreizen voor mensen met dementie en hun partner(s) komen eraan, onze holistisch, plastisch chirurg komt volgende week.
Die week daarop de longarts om te kijken of Davos 2.0 hier gevestigd kan worden, de psychiater voor ouderen in zijn kielzog, in navolging van de geriater die vorig jaar december is geweest en met een zonnig plan van aanpak voor ouderen geneeskunde bezig is.
Tussendoor natuurlijk ook niet onze zorgvakantie vierende clientèle te vergeten en dan zijn we daarnaast bezig om Portugese verpleegkundigen in Nederland te stationeren. En flyby’s naar Nederland voor de gesprekken met de verzekeraars….Kortom, never a dull moment.

Verantwoord lunchen

Je moet maar even een brul geven wanneer je hier weer landt…Gaan we samen even een gezellig verantwoord lunchen bij Solar do Farelo, zit een wijnarrangement bij inbegrepen en er staan daar zulke grote vaten waar je zelf (!) uit mag tappen, dat ik zeker weet dat je Nordic-Detox trip voorgoed naar de vergetelheid kan worden gedirigeerd.

Live radio verslag

Oja trouwens even op de valreep : jij moet ook komen en live radio verslag doen van ons HEALTH EVENT op 25 mei, he ?
Volgende keer hierover meer. Ik slinger vanavond een vegetarische groente schotel op tafel, tot groot verdriet van de kinderen overigens en ik hoor jou denken: ja hoor, doe maar stoer.

Nouja hij is ook niet van mezelf maar van Claire’s Kitchen, dat dan weer wel

Dag mop, heb het leuk!

Lieve M.
Ja joh, die Iglesias. Ik zat dus op zijn schoot (sorry!!) voor de foto; moest ik toch even huppen van de linker naar de rechterknie, omdat hij anders van de verkeerde kant gefotografeerd werd. Niet te geloven.
En dan vooral; Waarom zo’n mooie jonge blom (dat was ik toen nog) uberháupt bij zo’n kwijlebabbel op schoot wilde. Ach ja, je doet soms rare dingen als je jong bent.
En hield het daar maar op. Ik heb overigens wél goede herinneringen aan muziek in de auto tijdens vakanties met mijn ouders! Cassettebandjes met Chicago, Steely Dan, Fleetwood Mac… (en af en toe een Ernie en Bert).
Ik kan wel zeggen dat ik tijdens deze vakantiereizen naar Frankrijk (volgens mij hadden we toen nog niet van Portugal gehoord) muzikaal ben opgevoed. Ik heb de BASF bandjes van mijn vader nog steeds en heel af en toe draai ik ze zelfs nog.

1971

Als er een bepaald nummer voorbij komt weet ik al wat er daarna komt. Letterlijk grijs gedraaid. Ik ben uit 1971 maar dit is en blijft mijn favoriete decennium qua muziek. En niet alleen qua muziek; ik denk met veel warmte aan die jaren terug met de drie tv netten, de warme oranje kleuren, het prikkelarme leven met als hoogtepunt vrijdagavond in pyjama Toppop kijken mét grote koeken. Tijdens de Week van de Jaren 70 op Radio 5 zit ik in één blije nostalgische bubbel.

Generatiekloof

Gelukkig word ik er door m’n jongere collega’s wel weer uit getrokken als ik iets te lang in zo’n bubbel blijf hangen. En voor ik het weet vliegen de Snapchats me weer om de oren.
De generatiekloof die jij met je kids voelt, heb ik met een paar collega’s. Maar we leren ook veel van elkaar. Zij mij oa de nieuwste social media technieken en ik hoop aan hen ook wat van mijn opgedane wijsheid te kunnen overdragen. Zo summeer ik de lieverds absoluut geen domibo én vrijmibo over te slaan en raad ik ze aan dat biertje en die bitterbal juist wél te nemen.
Die quinoa salades en havermelk bewaren ze maar voor thuis, kom zeg! Na zo’n borrel zijn de Snapchats overigens weer niet zo handig… Lang leven de social media vrije jaren toen ik nog dikwijls in het uitgaanscircuit te vinden was.

Gezondheidsslippers

Nog veel foto’s gemaakt in Londen? Wat heb je flink doorgestapt! Ben zeker trots op je. Had je je gezondheidsslippers aan Krijnen? Nou ja, gelukkig had je niet de 10 cm hoge hakken aan die mijn moedertje droeg tijdens ons weekendje weg daar. Ik heb toen voornamelijk Ubers gezien. Vonden je kids het ook leuk? En hebben ze na de vliegreis nog lekker gespijbeld om te demonstreren voor het milieu? 😮

Ongelukkig zijn is het nieuwe gelukkig zijn

Het interview met de bekendste psychiater van België, Dirk de Wachter, was trouwens super interessant. Zijn motto: “Ongelukkig zijn is het nieuwe gelukkig zijn”. We hadden afgesproken in de Jacobikerk in Utrecht waar een debat over Geluk plaats vond. Ik was niet gelukkig want de afspraak was om 19.00 uur maar omdat het dus weer eens zeek van de regen waardoor nog meer files, was hij nogal verlaat. Moest ik eerst dat hele fucking debat uitzitten voordat ik m kon spreken. En Ik had nog allerlei dingen te doen (thuis op de bank netflix kijken).

Zingeving op de Zuidas

Een van de andere gastsprekers was Ruben van Zwieten, predikant en initiatiefnemer van het project Zingeving op de Zuidas. Een soort koorknaap van ergens in de 30 met een grote ambitie tot bekeren en dat allemaal met een hete aardappel in z’n keel. Mijn irritatiegrens bereikte zowat het kerkelijke plafond wat heel hoog was. Toen hij aan de 600 man in de banken voor hem vroeg; En waar gaan we straks met z’n allen naar toe?” en niemand antwoordde, riep ik luidkeels: “Naar de kroeg!!!” Hij bedoelde uiteindelijk ‘Het Beloofde Land.’ Ach ja, hetzelfde dus.

Lunchen

In maart ben ik overigens weer een paar dagen in het andere Beloofde Land, je ziet me wel verschijnen. Gaan we zeker lunchen bij Solar do Farelo (ik ben erg nieuwsgierig naar de grote vaten waar je zelf wijn uit mag tappen..) Werkt Uber een beetje in jouw contreien?

XXX Cee

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *