Plastisch Chirurgie in de Algarve

Plastisch chirurg Frank Niessen in de Algarve!

Frank Niessen, een ervaren plastisch chirurg komt 23 februari naar de Algarve!

Niet om van de zon te genieten, maar om U te helpen! Hij zal zowel gratis consulten doen, alsmede opereren. U kunt in Amsterdam een consult doen, via skype of op 23 februari in de Algarve. Maak een afspraak voor uw gratis consult, zodat u spoedig weet waar u aan toe bent!

Ooglid correctie, facelift, lip correctie of borstvergroting, waarom niet in het zonnige Algarve?

plastisch chururgie algarve

Waarom plastische chirurgie in de Algarve?

Daar waar in Nederland de wachtlijsten lang zijn, kunt u vrij snel direct terrecht in de Algarve. Daarnaast bieden wij een totaal pakket aan zodat u na de operatie kunt herstellen in een relaxte omgeving, hetgeen de kwaliteit en slagen van de ingreep ten goede zal komen.

Daarnaast kunt u ook van de prachtige Algarve genieten. Met gemiddeld 300 dagen zon, de mooiste stranden van Europa, de uitererst vriendelijke Portugezen, het heerlijke eten en drinken, maakt dit een unieke combinatie. Alegria Health zorgt voor U! U zult 1 week in een luxe hotel verblijven met uitstekende zorg, zowel voor als na de operatie.

plastisch chirurg in de Algarve
Frank Niessen

Wie is Frank Niessen?

Frank Niessen is plastisch en regeneratief chirurg in het Mittsu Centrum in Amsterdam. In 2003 rondde hij zijn opleiding tot plastisch chirurg af, en specialiseerde zich zeer succesvol,  op het gebied van schisis (hazenlip)-, borst-, hoofd-, hals-, en de estetische chirurgie.

De jaren die volgden deed hij veel ervaring op tijdens stages en aanvullende cursussen in gerenormeerde klinieken in o.a. Amsterdam, Antwerpen, Buenos Aires, Bankok en Tunis.

Frank is een holistisch plastisch chirurg, hetgeen betekent dat hij kijkt naar het geheel en er voor zorgt dat het er zo natuurlijk mogelijk uitziet.

Wat doet plastisch chirurg Frank Niessen?

‘Tegenwoordig houd ik me zowel bezig met de esthetische als met de reconstructieve chirurgie. Mijn ervaring met schisischirurgie en borst- en gelaatsreconstructies komen van pas bij de esthetische chirurgie, terwijl deze esthetische inzichten onmisbaar zijn geworden voor de reconstructieve chirurgie. Ik combineer academisch onderzoek naar littekenvorming en wondgenezing met onderzoek naar lipofilling, kapselvorming en auto-immuun klachten.’

Wanneer komt Frank Niessen naar de Algarve?

Op 22/ 23 Februari, zal de plastisch chirug in de Algarve zijn, aan het werk zijn. Er is nog ruimte voor wat consulten, mocht u graag een plastische chirurgie behandeling in de Algarve willen, laat het graag zsm laten weten aan Alegria Health, dan kunnen we dit voor u inplannen.

Komt deze datum voor uw estetische behandeling niet uit? Geen probleem, Frank Niessen zal zeer regelmatig naar de Algarve afreizen voor consulten en plastisch chirurgie behandelingen. Laat ons weten dat u graag een consult met hem wilt, en wij houden u op de hoogte.

U kunt ook in Amsterdam een afspraak maken voor informatie over plastisch chirurgie in de Algarve.

Wat kan ik verwachten?

Schema:

Woensdag                          Aankomst Faro, check in luxe hotel van Pestana

Donderdag                         pre operatie check, massage, relaxen

Vrijdag                                  Operatie of Relax en geniet van de Algarve

Zaterdag                              Operatie of herstel van operatie vrijdag

Zondag                                 Controle Frank, bezoek verpleegkundige, herstel

Maandag                             Bezoek verpleegkundige, herstel

Dinsdag                               Bezoek verpleegkundige, herstel

Woensdag                          Retour Nederland

Wat kost het?

Een consult met Frank Niessen is gratis, zowel in Amsterdam als in de Algarve. Dit kan via Skype, poli consult in Amsterdam of poli consult in de Algarve.

De verdere kosten zijn afhankelijk van wat er gedaan moet worden, maar u kunt ons emailen  voor een prijsopgaaf.

 

Voorbeeld boven ooglid correctie (beide ogen):

  • Operatie vanaf 1050 euro
  • Verblijf * 1620 euro

*Dit is inclusief verblijf van 1 week in een luxe hotel op basis van vol pension, retour vlucht, vliegveld en ziekenhuis transfers en 1 massage van 1 uur.

Maak nu een gratis afspraak met Frank Niessen

Wilt u een gratis consult, in Nederland of in de Algarve? Neem dan NU contact op met Alegria Health, voor meer informatie en een tailor made prijs voor u!

Bel: +31 6 33371238 of +31 6 24905178

Email: s.goossens@alegriahealth.com of margaret@alegriahealth.com

 

 

Onze Mooie Mantelzorger, wat een onmogelijke taak.

dementie zorgreizen

Antonia Maria, vernoemd naar haar overleden zusje en naar haar moeder…Wat een lot.

Ik had dienst

Ze belde me in de vroege ochtend in mei 1995. Ik had dienst voor de anesthesie en was net thuisgekomen na een nacht doorwerken op de operatiekamer. Dat kon nog in die tijd, ging je gewoon met de ‘pieper’ naar huis. Ik lag net in mijn bed, te bidden dat de pieper een paar uur stil zou blijven, toen plots mijn moeder paniekerig aan de telefoon hing.

‘Kun je snel komen ? het gaat niet goed met je vader…’

Gezien zijn werkstijl en stressvol bestaan hadden we al vaker gedacht dat iets cardiologisch hem fataal zou worden, dus ik schoot met gezwinde spoed mijn bed uit.

Bij mijn ouderlijk huis aangekomen, trof ik mijn moeder in redelijke paniek aan. ‘Ik weet niet wat er met je vader is, hij ligt alleen maar te huilen in zijn bed’

Heeft hij pijn, is hij misselijk, praat hij gewoon, last van zijn borst….? wat heeft hij gegeten, wanneer ? Ik vuurde een aantal vragen op haar af. Ze werd kortaf: ‘ja ik weet het ook allemaal niet, hij gaat gewoon niet goed’

Inderdaad, mijn vader lag huilend in zijn bed. Zeg maar gerust, over zijn toeren…Vanaf dat moment in 1995 ging ook per direct alle aandacht naar hem uit en maar weinig naar haar.

Terwijl ze dat zo nodig had, ze was immers ook pas 48 jaar oud. Nu ik , een jaar ouder dan haar, dit schrijf, realiseer ik me pas echt wat een eenzame tocht het moet zijn geweest. Ook al hielp ik waar ik kon, regelde veel van de zaken omdat ik nu eenmaal de meest terzake kundige was van onze familie.

Eenvoudige bankzaken

Mijn moeder werd traditioneel altijd afgehouden van zelfs de meest eenvoudige bankzaken omdat mijn vader die nu eenmaal deed. Toen hij ziek werd, had ze voordien nog nooit zelfstandig een overboeking gedaan en nu was zij in 1 klap hoofd van het gezin.

Thuis kon mijn vader in een vroeg stadium al heel verward en compleet de weg kwijt zijn, naar de buitenwereld hield hij zich jaren overeind. En wat doe je, als relatief jonge vrouw, zonder enige kennis van neuro-degeneratieve ziekten ? Je roeit met de riemen die je hebt, laverend van het ongeloof van de schone familie tot de zoektocht naar een aanwijsbare oorzaak: er moet toch iets zijn, dat dit gedrag van mijn man verklaart.

Uw man is niet ziek

De hoofdschuddende neurologen aan de overkant van de tafel: mevrouw, uw man is niet ziek, hij is waarschijnlijk hooguit wat overwerkt. Het telkenmale uitleggen dat hij eenvoudige volgordes niet meer wist, verdwaalde met de hond en bij het benzine station wegreed zonder te betalen.

Dat hij elke minuut naar zijn portemonnee vroeg en dat hij haar overal volgde, waar ze ook maar ging. Mijn moeder, een jong frivool en sociaal ondernemend type, zat ineens thuis met een afhankelijke angstige man, die in geen velden of wegen meer leek op die dominante, rationele directeur die hij altijd geweest was.

Spinazie academie

Ze was van nature vrij onzeker, natuurlijk had het autoritaire gedrag van mijn vader daar ook aan bijgedragen. Hij was van mening dat je alleen wat te vertellen had wanneer je een universitaire studie had afgerond. Dat had mijn moeder niet, gekscherend praatte hij dan ook over haar ‘spinazie-academie’ en zo stond ze er ineens behoorlijk alleen voor, in haar ogen ongeschoold en onwetend.

Het steeds aan vrienden en kennissen uit te moeten leggen, ze ervoer het alsof ze zich overal en voor iedereen moest verantwoorden. Wat een vermoeiende toestand !

De geriater

En dan bij toeval aan tafel bij de geriater, die haar eindelijk bevestigde in wat ze zag. Ik heb haar niet vaak zo blij gezien, eindelijk erkenning. We waren ruim drie jaar verder en inderdaad alle aandacht ging naar pa. Wanneer ik mijn moeder aan de telefoon had en zij haar beklag deed, was ik daar vrij kort over…ja ma, we weten dat je het zwaar hebt, maarja wat kunnen we anders doen dan dat we nu doen ?

Zij zat er 24 uur bij, zij moest alles opvangen. Kleine kinderen zijn eenvoudiger, die stop je op een gegeven moment in bed. Mijn vader was angstig, wanneer hij alleen was en natuurlijk leed waren daar die karakteristieke nachten vol onrust, die haar ook nog eens uit haar slaap hielden. Wat een uitputtende situatie !

Eenzaamheid

Gaandeweg kreeg ze meer inzicht in zijn ziektebeeld en “meer schijt” aan de roepende omstanders, althans voor dat laatste weet ik het niet helemaal zeker. Ze deed in ieder geval alsof het haar minder interesseerde. Bij tijd en wijlen schoot ze nog wel eens vol of spoog ze vuur over met name het onbegrip. Het zal ook de eenzaamheid geweest zijn, uiteindelijk voelde mijn vader zich toch het meest veilig bij haar in de buurt, ondanks dat ze in mijn ogen echt niet zo heel aardig tegen hem was. Maarja, omdat je er verder van af stond zag je de vlottende achteruitgang van mijn vaders capaciteiten met lede ogen aan.

Acceptatie

Je acceptatie loopt altijd achter de feiten aan, zeker met dementie. Hoop verblindt. Je hoopt toch altijd dat iemand beter is dan hij is.

Het werd gevaarlijker om hem in huis te houden, liep weg, stak onbedoeld spullen in de brand en werd soms agressief. Mijn moeder wilde hem koste wat kost in huis houden en het moment van definitieve opname zo ver mogelijk uitstellen, met letterlijk gevaar voor eigen leven. Februari zes jaar later, werd mijn vader opgenomen in het verpleeghuis, huilend liep hij achter ons aan naar de lift toe. Hij wilde niet blijven, hij was bang. Mijn moeder hield zich goed, maar brak toen we in de lift stonden. “Het voelt alsof ik hem opberg, dit wil ik niet.” Wat een verschrikking !

Wanneer ze hem later steeds opzoekt in het verpleeghuis wordt haar pas duidelijk dat het thuis echt niet meer te doen was. Toch zal ze het gevoel van falen blijvend behouden.

Je zou denken dat de jaren van rust haar goed zouden doen, eindelijk tijd voor zichzelf.

Dikkedarmkanker

Hoe anders was het, dat ze na anderhalf jaar met zogenaamde buikgriep klachten werd opgenomen in het ziekenhuis en bleek dat ze een agressieve vorm van dikkedarmkanker had.

Ze heeft 20 maanden van behandeling naar behandeling geleefd, met de gedachte dat ze net zo oud zou worden als haar moeder die op 92-jarige leeftijd overleed, ze had immers nog zoveel te doen.

Op 2 December overleed ze op de leeftijd van 59 jaar, precies negen maanden voordat mijn vader zou overlijden.

Alegria Health zorgt voor u!

Juist ook voor deze mantelzorgers organiseren wij reizen voor mensen met dementie en hun partners. Omdat we de partners gedurende deze weken zoveel support en ondersteuning kunnen en willen bieden, zodat ze sterker en vitaler terugkomen.

 

 

Voordat je burnout raakt ben je “on fire”

Manager, ondernemer, baas, teamleider: let op je mensen, voorkom dat ze burnout raken. Dat klinkt makkelijker dan gezegd. Want waar moet je dan op letten? Let eens op wie er “on fire” zijn. Want voordat je burnout raakt ben je “on fire” geweest.

Energie en plezier: ik heb als commercieel manager, marketing manager, divisiedirecteur en ondernemer veel verschillende soorten mensen in mijn teams gehad. Introvert – extravert, denkers – doeners, actief – passief ….. Maar je kunt ook indelen op de factoren energie en plezier. Als je op die assen: veel plezier – weinig plezier en veel energie – weinig energie gaat kijken zie je vier typen mensen: de workaholic, de bevlogen medewerker, de 9 tot 5 werknemer en de opgebrande werknemer (zie hier voor de referentie).

Van “on fire” naar burnout: welke mensen lopen nu het grootste risico om burnout te raken? Dat zijn niet de 9 tot 5 werknemers. Zij beschermen zichzelf van nature door hun laissez faire manier van doen. De workaholics lopen een hele grote kans omdat ze heel veel energie geven maar dit op een krampachtige, weinig pleziervolle manier doen. Zij leven om te werken. De bevlogen mensen hebben én veel energie én veel plezier. Het werk is hun hobby. Dus dat kan heel lang goed gaan. Maar als de druk te hoog is en te lang aanhoudt, breekt het lijntje uiteindelijk toch. En dat is heel zonde, want van die medewerkers moet u het juist hebben. Het zijn vaak de aanjagers van en de pijlers binnen in uw organisatie. Zij zijn “on fire”. Voor de medewerkers die vanuit hun bevlogenheid burnout raken geldt: voordat je burn out raakt moet je eerst on fire zijn geweest. Wees dus zuinig op dat heilige vuur. En maak er geen veenbrand van. Herkent u ze? Uw bevlogen medewerkers die cruciaal zijn voor het succes van uw organisatie? Zorg dan dat u er extra aandacht aan besteedt en voorkom hun burnout voordat het te laat is.

Voorkomen is beter dan genezen: door preventief te testen om te kijken hoe uw meest waardevolle medewerkers ervoor staan. Dat kan met een test die voorspelt of iemand binnen 12 maanden burnout raakt. Op maar liefst 20 factoren wordt gekeken waar de risico’s liggen en waar niet. Zodat een eventuele interventie precies op maat en zo efficient mogelijk is. Want voorkomen is beter dan genezen. Meer weten? Bel mij op 0648 761 083.  

Geo van Dam 

Mijn vader en ik in Portugal

Kijk ons staan, met zijn twee op het strand van Praia da Rocha in de jaren 70. Ik weet niet meer of ik toen al tegen hem gezegd heb dat ik later ‘wanneer ik groot zou zijn’ in Portugal zou gaan wonen. Het kan ook tijdens een van onze dagelijkse wandelingen over het strand van de vuurtoren naar de rotsen toe zijn geweest. Mijn vader was vanaf het eerste moment verknocht aan Portugal en ik eigenlijk ook. De rust, de weidsheid wanneer je staarde (en nog) over die oneindige Atlantische Oceaan, het licht, de lucht zo blauw. Eigenlijk de hele energie van het land zorgde ervoor dat mijn vader, continue gejaagd en gestrest in zijn dagelijks bestaan, tot absolute rust kwam. Bijna tot zijn einde aan toe…

Jaren later kreeg mijn vader last van burn-out verschijnselen, een term die in de jaren negentig nog helemaal niet zo werd gebezigd. Ja wat wil je, financieel directeur van een internationaal opererend bedrijf met een arbeidsethos zoals dat hoorde bij die Rotterdamse na-oorlogse generatie. Altijd je schouders eronder en ziek melden is er niet bij. Een adequaat acterende psycholoog concludeerde na een aantal onderzoeken dat er iets neurologisch ten grondslag lag aan mijn vaders vergeetachtigheid en emotionele buien.

Ik heb hem nog nooit zoveel zien huilen. Drie jaar lang van het kastje naar de neurologische muur. Mijn vader was 54 jaar, dus lag Alzheimer niet voor de hand. De onwetendheid, het onbegrip van de omgeving en het gevecht om erkenning van mijn moeder, ik heb het allemaal gezien.
Ik stond erbij en deed wat ik kon en natuurlijk wilde ik boven alles mijn vader redden.

We bleven op vakantie gaan, naar Portugal. Een paar keer per jaar als gezin, zodat mijn moeder bij kon komen en mijn vader ook. Terwijl jaren na de diagnose “met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid pre-seniele dementie, passend bij de ziekte Alzheimer” de beste stuurlui aan wal schreeuwden dat we een man in zijn toestand niet moesten verplaatsen, heb ik met eigen ogen gezien en bovenal ervaren wat het verblijf in Portugal met hem deed. Ik zie hem nog zitten, op een strandbedje met een walkman met fado muziek op. Bij tijd en wijlen stond hij dan op en zong uit volle borst mee, hij was ooit immers misdienaar geweest en kon niet onverdienstelijk galmen. Natuurlijk leverde dat wel wat bijzondere blikken op, maar uiteindelijk ook applaus. Hij werd er met recht levendig van!

En kuierden wij met zijn twee langs dezelfde kust, waar hij ooit mijn zevenjarige hand vasthield. Nu hield ik zijn hand vast en in het midden van zijn betoog over zijn arbeidzame leven keek hij me indringend aan en vroeg: ‘Maar wat doet nou eigenlijk jouw vader?’
Dierbare momenten, vader en moeder opgelapt en meende ik daar toch ook een verbetering in mijn vaders cognitieve capaciteiten te zien? Of was het wishful thinking.

Nee ik weet het zeker, beiden knapten aanzienlijk op en keken reikhalzend alweer uit naar de volgende trip. Tot het laatste toe, voor mijn moeder dan. Zij overleed totaal onverwacht eerder dan mijn vader. Heden ten dage een klassiek verhaal…

Ik heb mijn droom waargemaakt en ben naar Portugal verhuisd. Hier ben ik meer thuis dan dat ik me ooit ergens gevoeld heb; misschien zijn mijn ouders hier ook wel een stukje dichterbij? Ze vertoeven immers beiden alweer enige tijd aan gene zijde.

Omdat ik put uit mijn rijke ervaring als mantelzorger, omdat ik mensen met dementie kan lezen zoals ik ook altijd nog contact heb gehouden met mijn vader, weet ik wat er nodig is om mensen datzelfde gevoel te bezorgen als wat wij jaren met elkaar hebben ervaren. En daarom vanuit die intrinsieke motivatie organiseren wij (groeps)reizen voor mensen met dementie en hun naasten. Het leven houdt immers niet op, wanneer je last van dementie hebt.

Voor meer informatie www.alegriahealth.com of volg ons op social media: Facebook @alegriahealth of Linkedin.

Veerkracht kent meerdere dimensies

Veerkracht is geen eendimensionaal begrip. Er zijn meerdere aspecten die bepalen hoe sterk je veerkracht is en in welke mate je kunt werken aan je veerkracht. Bovendien zijn die aspecten ook nog eens onderling met elkaar verbonden. Veerkracht begint bij:

1.    Missie: welke kant wil je op met je leven en welke waarden of principes spelen daarbij een belangrijke rol

2.    Mindset: hoe denk je over en hoe kijk je naar jezelf en de wereld om je heen

3.    Macht: je vermogen om andere keuzes te maken en dingen te doen of juist te laten

4.    Gedrag: je daadwerkelijke waarneembare gedrag in een bepaalde, concrete situatie. Het zal je niet verbazen dat het hier gaat om het bewust gekozen gedrag. Daarmee kun je jouw veerkracht versterken.

5.    Context: de situatie waarin je je bevindt

6.    Feedback: je vermogen te leren van situaties

Alle bovenstaande aspecten zijn op elkaar gestapeld (zie de afbeelding hier beneden) en van elkaar afhankelijk. Essentieel hierbij is dat je op elk niveau bewust bent wat er met je gebeurt en welke betere keuzes je op ieder niveau kunt maken. Zodat je uiteindelijk met je gedrag een bepaald effect teweeg brengt. Meer weten? Kijk gerust hier verder. 

Interesse in Veerkracht in Portugal? Klik dan hier.

Ik kan niet loslaten. Onzin!

Loslaten is het moeilijkste wat er is. Loslaten (of eigenlijk het niet kunnen loslaten) wordt heel vaak als ontwikkelpunt genoemd door deelnemers aan mijn trainingen. Loslaten is een essentieel onderdeel van veerkracht. En het niet los kunnen laten dus vaak een onderliggende oorzaak van stress of een burnout. Stel je voor dat je zou kunnen loslaten, wat dan?

Stel je voor

Wanneer ik die vraag stel kijken mensen je vreemd aan. Met een mix van: “Huh, maar dat kan ik juist niet, dat is het grote probleem…” en “….Tja dat zou heel veel schelen, dan zou ik al een heel stuk verder zijn…” Door de vraag te stellen is er al iets veranderd: een sprankje hoop steekt de kop op, een straaltje licht komt tevoorschijn tussen de zware wolken van de belemmerende overtuiging dat loslaten onmogelijk is (ja soms moet je het een beetje zwaar aanzetten om je punt te maken, maar dit zinnetje zit wel erg dicht aan tegen de Jomandaiaanse, blauwjurkse fluisterteksten waar ik het liefst ver vandaan zou willen blijven).

Overtuig jezelf

Dus laat ik het concreet maken: je denkt dat je niet kunt loslaten, je denkt dat je geen perspectief op verbetering hebt en je hebt er dus dubbel last van. Deze gedachten maken een loop die zichzelf blijft versterken. Die loop moet dus doorbroken worden. Hoe doe je dat? Niet met nieuwe gedachten. Maar wel met je eigen lijf en hoe dat werkt… Je lijf is je instrument. En wie kan jou beter overtuigen dan jezelf?

Oefening

Daarom een simpele oefening. Hoeft niet. Mag wel. Voor iedereen die zegt dat loslaten zo moeilijk is en heel erg lang duurt. Na deze oefening heb je zelf gevoeld en overtuigd dat jij kunt loslaten. En je hebt ervaren dat die belemmerende gedachte: “Ik kan niet loslaten” pure onzin is.
Ga op een rustige plek zitten (dit is voor de meeste mensen al een hele zware opgave…). Doe je ogen dicht (lastiger dan je denkt) en richt je aandacht op je ademhaling (easy). Adem diep in. Neem waar dat inademen een kwestie van spierarbeid is. Voel je dat? En nu komt het: voel dat uitademen juist géén spierarbeid is, je hoeft er niets voor te doen het gaat eigenlijk vanzelf. Prachtig. Dit is loslaten pur sang. En dat doe je meerdere keren per minuut. Gemiddeld zo’n 12 keer per minuut zelfs. Dat is 720 x per uur. En per dag 17280 keer. 17280 keer per dag laat je los. En maar roepen tegen jezelf dat je niet kunt loslaten….. Onzin!

Laat nog meer los en werk aan je veerkracht

Wil je meer weten over loslaten, veerkracht en jezelf coachen zodat je beter met stress kunt omgaan en kunt voorkomen dat je burnout raakt? Meer info en inschrijven voor de Health Journey Veerkracht en zelfcoaching. Wacht niet te lang, vol is vol.

Storytelling by Miran

Zijn haren wapperen langs de rechterkant van zijn hoofd. Hij had zijn kale hoofd willen verbergen. Maar de wind heeft duidelijk andere plannen. Zichtbaar genietend van de zee, de kleurige vliegers die werkelijk prachtig afsteken bij de strak blauwe lucht. Weet hij zich net staande te houden in de zee die wat onrustiger is. Liefdevol maar stevig pakt ze zijn hand. Hij laat zich terug begeleiden naar het strand. Waar hij ooit ongetwijfeld haar hand pakte en haar begeleidde. Zijn nu de rollen omgekeerd.
Ze houdt hem stevig vast. Teder kijkt hij naar haar. Zijn ogen glimmen. Ze heeft er geen weet van. Haar ogen zijn gericht op de zee. Zelf staat ze ook niet zo stevig. Maar het onvoorwaardelijke vertrouwen in elkaar zorgt ervoor dat ze samen veilig aan de kant komen. Rimpelig en met gebogen schouders staan ze op het strand. Hun liefdevolle blikken kruisen elkaar. Mijn adem stokte er van. Als je toch samen zo oud mag worden. Als je toch zo in een warm land de zorg mag krijgen die je nodig hebt. Of aan een herstel mag werken. Kijk dan op Alegria Health Care in Portugal. Ik wens je ongelooflijke mooie (vakantie) dag. 😎 Story #storytellingbymiran

Ouderenzorg zit op een doodlopende weg in Nederland, maar niet in Portugal!

Hier in Portugal hebben wij geen last van doorgevoerde meet en regelsystemen, zoals dat in Nederland het geval is.
Hier kennen we het fenomeen Kwalitijd.

Aandacht is ‘key’ als het om zorg gaat en daar handelen we naar. Hier kennen we ‘slechts’ 1 niveau verpleegkundige. Je zou het ouderwetse zorgkwaliteit kunnen noemen want onze verpleegkundigen lopen niet met stopwatches en een beperkte taakstelling rond. Zij hebben slechts een doel: dat het u GOED gaat…

Ze besteden tijd en aandacht aan u die zorg nodig heeft en ook aan uw omgeving.
Omdat het niet alleen over u, als zorgbehoeftige gaat……

Wenst u meer informatie over onze pilot ouderenzorg in de Algarve?

Bron: https://www.nrc.nl/nieuws/2018/03/28/ouderenzorg-zit-op-doodlopende-weg-a1597549

Picture: @josegarancho