Persoonlijke verhalen

‘Mijn vader werd op 54-jarige leeftijd uit zijn geliefde arbeidsproces weggerukt. In eerste instantie dachten we dat hij misschien wel “overwerkt” was en daardoor vergeetachtig werd.

Het bleek echter de voorbode van een langslepende affaire om überhaupt uit te vinden wat er aan de hand was.  Drie jaar later kregen we het ‘verlossende woord’ van de geriater uit het Dijkzigt ziekenhuis: Hij leed met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid aan de ziekte van Alzheimer.

Van heel dichtbij heb ik de impact van deze ziekte gezien, niet alleen voor de persoon in kwestie een afschrikwekkend gebeuren, maar de enorme druk die het op zijn naaste omgeving legde, is niet te bevatten.
Wij hebben destijds zelf ervoor gezorgd dat mijn moeder lang op de been bleef door haar regelmatig een paar keer per jaar op vakantie te sturen of door met hen beiden als ondersteunende mantelzorgers mee te gaan.
Tot het laatste toe hebben we ervaren hoe mijn vader genoot van de vakanties in Portugal.
De zon, de rust, het uitzicht over de oceaan. Ik zie hem in gedachten nog zitten met een koptelefoon met zijn geliefde FADO-muziek op, compleet ontspannen en glimlachend op zijn strandbedje, terwijl mijn moeder haar tekort aan slaap weer even bijsliep…..”