Cursus Innerlijk Meesterschap Portugal

Dit jaar organiseert Alegria Health Helende Reizen in samenwerking met Marlon Brammer van Inner Self Training een bijzondere week in de Algarve in Portugal. Een week waarin je jezelf weer leert kennen en tot heling kunt komen via de cursus innerlijk meesterschap.

Wat is innerlijk meesterschap?
We zijn geboren als meesters, alleen wordt onze kennis gewist. Waarom?
Om ons opnieuw te laten herinneren wie we werkelijk zijn en om ons vervolgens daarin nog verder te ontwikkelen.


Want in werkelijkheid zijn wij wezens met onbeperkte mogelijkheden.
In de cursus Innerlijk Meesterschap wordt jou deze kennis weer aangereikt met de daarbij behorende ervaringen.


Deze aloude kennis wordt vandaag de dag bevestigd door een nieuwe wetenschap: de kwantumfysica.
Naast kennis is het van belang om deze te ervaren, want alleen ervaringen brengen ons verder. In de cursus doen we dan ook veel oefeningen op basis van de bewustzijnsmethode Moeiteloos Helen, waarin je weer in verbinding komt met je gevoel, je intuïtie, je scheppingsvermogen, ook op helend vlak.
Na de cursus is dit geen vaag begrip meer, je zult dit op het diepste niveau ervaren.

Het programma
Wanneer:  van maandag 6 t/m vrijdag 10 mei 

Van 7 t/m 10 mei:

10.00-13.00- theorie/cursus innerlijk meesterschap

13.00-14.00-lunch

14.00-18.00- vrij te besteden/individueel consult/healing sessie

18.00-19.00-avond eten

19.00-22.00-ontspannende activiteiten zoals begelede meditatie, mantra zingen

De omgeving is prachtig, je kunt er heerlijk wandelen, zwemmen, winkelen, maar ook zijn er leuke excursiemogelijkheden.

Alle maaltijden in het resort zijn bij de prijs inbegrepen, dus het ontbijt, de lunch en het diner. Ook koffie, thee, water horen daarbij. Er is keuze uit vegetarische of veganistische maaltijden. Alles wordt vers aangeleverd door lokale boeren, zodat zij ook baat hebben bij ons verblijf.

Aankomst:
maandag 6 mei, rond 18.00 uur vindt een gezamenlijk diner plaats.
Vertrek:
zaterdag 11 mei vóór 12.00 uur.

Organisatie
De organisatie is in handen van Alegria Health. Alegria Health focust zich op gezondheid in de breedste zin des woords met het hoofd in Nederland en de voeten in Portugal.

Waarom Portugal? 300 dagen zon per jaar, de energie, ontspanning en rust… Waar vind je elders dergelijke basis ingrediënten?
Kom naar Portugal en je weet het. Het is daar bovendien een basis om persoonlijk volledig buiten je oevers te treden, omdat het kan, omdat het mag. Kom en ervaar het!

Begeleiding door Marlon Brammer
De cursusweek wordt begeleid door Marlon Brammer. Marlon geeft al jaren cursussen, workshops en individuele sessies in bewustzijnsontwikkeling en zelfrealisatie. Marlon heeft een eigen praktijk in Haarlem, maar reist ook Nederland en België door voor het geven van workshops en lezingen (www.innerselftraining.nl).


Tevens is zij auteur van het boek ‘Moeiteloos Helen, vrede in jezelf’, een bewustzijnsmethode die je snel in innerlijke vrede brengt.
Al haar activiteiten zijn gebaseerd op deze bewustzijnsmethode.

Het verblijf
Je verblijft in Casa Vale da Lama in Lagos, Algarve/Portugal. De kamers zijn ontworpen om gasten te helpen te ontspannen en af te stemmen op een vredige omgeving.
Elke kamer ademt de sfeer van minimalisme, met minder spullen, minder stress en minder impact op het milieu.
Hangmatten hangen op elk van de kleine terrassen van de kamers, met directe toegang tot het buitenzwembad met het met zout behandeld zwembad.
Ze nodigen je uit om te mediteren, een boek uit de bibliotheek te lezen of naar de tuinen te dwalen om bloemen te plukken.
Gasten hebben recht op gratis snel internet in de hoofdgedeeltes van het huis, maar de kamers zijn bedoeld als wifi-zones om 24/7 connectiviteit te voorkomen en optimale ontspanning en rust te bieden.
Er zijn geen tv’s, in plaats daarvan is het glas van vloer tot plafond het scherm voor non-stop entertainment uit een scala aan wilde en verzorgde flora en fauna.
Meer info over deze locatie kun je vinden op hun website

Kosten
€ 1.700 p.p. all-in, exclusief vliegreis, op basis van gebruik van een 1-persoonskamer. Dit bedrag is inclusief het complete programma , transfer van en naar het vliegveld, 5 overnachtingen, 5 keer diner, 5 keer ontbijt, 4 keer lunch, koffie, thee, inclusief elke dag verschoning van lakens en handdoeken en 21% btw.
€ 900 p.p. als je met 5 personen op 1 kamer wilt slapen.
Uiteraard met het volle pakket zoals hierboven staat beschreven.
Voor een bedrag daartussen kun je ook een 2- of 3-persoonskamer huren.

Deelnemingsvoorwaarden
Om je aan te melden voor deze cursusweek:

  1. Stuur een e-mail met je naam en telefoonnummer naar sacha@alegriahealth.com
  2. In de mail, geef je aan welke kamer je voorkeur heeft (1- of meerpersoons) en of je zelf de vlucht wilt boeken of dat wij dat voor je regelen.
  3. Daarna ontvang je een factuur voor het doen van een (aan)betaling van 50% van het totaalbedrag. Na betaling ben je definitief ingeschreven voor deze cursusweek.
    Het maximum aantal deelnemers bedraagt 12 personen.

Plastisch Chirurgie in de Algarve

Plastisch chirurg Frank Niessen in de Algarve!

Frank Niessen, een ervaren plastisch chirurg komt 23 februari naar de Algarve!

Niet om van de zon te genieten, maar om U te helpen! Hij zal zowel gratis consulten doen, alsmede opereren. U kunt in Amsterdam een consult doen, via skype of op 23 februari in de Algarve. Maak een afspraak voor uw gratis consult, zodat u spoedig weet waar u aan toe bent!

Ooglid correctie, facelift, lip correctie of borstvergroting, waarom niet in het zonnige Algarve?

plastisch chururgie algarve

Waarom plastische chirurgie in de Algarve?

Daar waar in Nederland de wachtlijsten lang zijn, kunt u vrij snel direct terrecht in de Algarve. Daarnaast bieden wij een totaal pakket aan zodat u na de operatie kunt herstellen in een relaxte omgeving, hetgeen de kwaliteit en slagen van de ingreep ten goede zal komen.

Daarnaast kunt u ook van de prachtige Algarve genieten. Met gemiddeld 300 dagen zon, de mooiste stranden van Europa, de uitererst vriendelijke Portugezen, het heerlijke eten en drinken, maakt dit een unieke combinatie. Alegria Health zorgt voor U! U zult 1 week in een luxe hotel verblijven met uitstekende zorg, zowel voor als na de operatie.

plastisch chirurg in de Algarve
Frank Niessen

Wie is Frank Niessen?

Frank Niessen is plastisch en regeneratief chirurg in het Mittsu Centrum in Amsterdam. In 2003 rondde hij zijn opleiding tot plastisch chirurg af, en specialiseerde zich zeer succesvol,  op het gebied van schisis (hazenlip)-, borst-, hoofd-, hals-, en de estetische chirurgie.

De jaren die volgden deed hij veel ervaring op tijdens stages en aanvullende cursussen in gerenormeerde klinieken in o.a. Amsterdam, Antwerpen, Buenos Aires, Bankok en Tunis.

Frank is een holistisch plastisch chirurg, hetgeen betekent dat hij kijkt naar het geheel en er voor zorgt dat het er zo natuurlijk mogelijk uitziet.

Wat doet plastisch chirurg Frank Niessen?

‘Tegenwoordig houd ik me zowel bezig met de esthetische als met de reconstructieve chirurgie. Mijn ervaring met schisischirurgie en borst- en gelaatsreconstructies komen van pas bij de esthetische chirurgie, terwijl deze esthetische inzichten onmisbaar zijn geworden voor de reconstructieve chirurgie. Ik combineer academisch onderzoek naar littekenvorming en wondgenezing met onderzoek naar lipofilling, kapselvorming en auto-immuun klachten.’

Wanneer komt Frank Niessen naar de Algarve?

Op 22/ 23 Februari, zal de plastisch chirug in de Algarve zijn, aan het werk zijn. Er is nog ruimte voor wat consulten, mocht u graag een plastische chirurgie behandeling in de Algarve willen, laat het graag zsm laten weten aan Alegria Health, dan kunnen we dit voor u inplannen.

Komt deze datum voor uw estetische behandeling niet uit? Geen probleem, Frank Niessen zal zeer regelmatig naar de Algarve afreizen voor consulten en plastisch chirurgie behandelingen. Laat ons weten dat u graag een consult met hem wilt, en wij houden u op de hoogte.

U kunt ook in Amsterdam een afspraak maken voor informatie over plastisch chirurgie in de Algarve.

Wat kan ik verwachten?

Schema:

Woensdag                          Aankomst Faro, check in luxe hotel van Pestana

Donderdag                         pre operatie check, massage, relaxen

Vrijdag                                  Operatie of Relax en geniet van de Algarve

Zaterdag                              Operatie of herstel van operatie vrijdag

Zondag                                 Controle Frank, bezoek verpleegkundige, herstel

Maandag                             Bezoek verpleegkundige, herstel

Dinsdag                               Bezoek verpleegkundige, herstel

Woensdag                          Retour Nederland

Wat kost het?

Een consult met Frank Niessen is gratis, zowel in Amsterdam als in de Algarve. Dit kan via Skype, poli consult in Amsterdam of poli consult in de Algarve.

De verdere kosten zijn afhankelijk van wat er gedaan moet worden, maar u kunt ons emailen  voor een prijsopgaaf.

 

Voorbeeld boven ooglid correctie (beide ogen):

  • Operatie vanaf 1050 euro
  • Verblijf * 1620 euro

*Dit is inclusief verblijf van 1 week in een luxe hotel op basis van vol pension, retour vlucht, vliegveld en ziekenhuis transfers en 1 massage van 1 uur.

Maak nu een gratis afspraak met Frank Niessen

Wilt u een gratis consult, in Nederland of in de Algarve? Neem dan NU contact op met Alegria Health, voor meer informatie en een tailor made prijs voor u!

Bel: +31 6 33371238 of +31 6 24905178

Email: s.goossens@alegriahealth.com of margaret@alegriahealth.com

 

 

Pubertijd en Alzheimer

dementie reizen Algarve

We hadden op een gegeven moment nog wel het idee dat we in een soort van flow zaten met elkaar….en dan wordt ie weggenomen…

In den beginne

Aan het woord is mijn zus Wendy, 15 jaar wanneer onze vader van 54 jaar plotsklaps thuis komt te zitten. De man was er tot dan toe nooit, altijd aan het werk of aan het sporten. Hij, die een standaard ritueel had, door net voor het avond eten binnen te komen, zijn werkkoffer in de gang te plaatsen, de kussentjes te herstructureren op de bank en zwijgend aan tafel plaats te nemen. Niet teveel geluid, niet teveel praten. Pa heeft het altijd druk, vooral in zijn hoofd….

Dat blijkt wanneer hij van het ene op het andere moment ineens thuis is. Pa en ma in paniek. Is hij burn-out, overspannen ?

In het begin slaapt hij veel, is hij afzijdig maar naarmate de tijd en het proces dus vordert, gaat hij zich met steeds meer dingen bemoeien. Hij is immers hele dagen thuis en zijn wereld nog nooit zo klein geweest.

15 jaar nooit gedaan en dan nu ineens wel ??? En dan op alles letten ? Wat denk je zelf ? Bovendien wisten we lange tijd niet wat het nu precies was. Mijn moeder die alle belevenissen met de hele familie deelde, opstandig was, ook jegens pa.

De ruzies die ontstonden, het onbegrip naar elkaar toe. Het gezin stond op zijn kop. Ik heb jaren geblokt in mijn herinnering, het was een soort van overleven. Pa ging zich steeds raarder gedragen, gefocust op geld, op zijn portemonnee, werd achterdochtiger en vertoonde steeds meer verlies van decorum waar maar weinig mensen mee konden omgaan.

Vrienden vonden het moeilijk om mee te dealen, behalve Arwen (onze half Arubaanse), door mijn vader ´liefkozend´ rubberaap genoemd. Hij wist niet meer dat dat echt ´not done´ was. Zoiets denk je niet eens, laat staan dat je het zegt. Arwen is onze familie en gelukkig kon zij er goed mee omgaan.

Pa had geen flauw benul meer. Liep te stofzuigen zonder de stekker in het stopcontact te doen, verdwaalde met de hond en haalde bij tijd en wijlen ineens zonder pardon uit. Terwijl hij voordien dat nooit zou doen.  

En natuurlijk was ik boos en verdrietig, ik zat er 24 uur bij. Familieleden die sporadisch aan kwamen en mij uit zagen vallen tegen hem, spraken er openlijk schande van. `je doet toch niet zo lelijk tegen je vader ?´ Ga er zelf even een paar weken bij zitten, dan praten we verder. 

En hoe het verder ging

Ik ben 17-18 jaar. Pa gaat drie keer per week naar de dagbehandeling, regelmatig komt de thuiszorg of niet opdagen of te laat en dus zet ik hem zelf onder de douche. Zo ook in het weekend. Een enkele keer kijken we elkaar aan en realiseren we ons dat dit wel een hele `akward´ situatie is. 

Surrealistisch is het juiste woord en dan lijkt het alsof hij precies hetzelfde denkt.

En dan opeens is het moment daar dat hij wordt opgenomen in het verpleeghuis. Ik ben boos, want ze misleiden hem en mij met het verhaal dat het voor een vakantie is, terwijl iedereen weet dat het voorgoed zal zijn. Ik heb juist het idee dat we in een soort van flow zitten (of hoop ik dat alleen maar) en ineens word ie ons afgenomen. Zo heftig. We mogen de eerste twee weken ook niet bellen, ik vind het verschrikkelijk. 

Iedere week gaan we naar het verpleeghuis en niet veel later wordt ma ineens ernstig ziek. 

En daar staan we, ik ben inmiddels 23 jaar oud, aan het ic bed van mijn moeder en krijgen we een telefoontje vanuit het verpleeghuis dat pa ook niet goed gaat. Waar gaat dit over? 

Als ik vrienden vertel over mijn leven, voelt het net alsof het over iemand anders gaat. 

De dingen lopen allemaal zo anders dan dat je ze verwacht.

En hoe het afliep

Ma overlijdt, voor mij totaal onverwacht, pa lag meer in de lijn om eerder te gaan. Ondanks het immense verdriet voel ik de verantwoordelijkheid om steeds naar mijn vader in het verpleeghuis te gaan. Maar soms kan ik het niet opbrengen en daar voel ik me tot vandaag aan toe schuldig over. Ik had er vaker naar toe moeten gaan. Er gaan niet zoveel mensen meer naar hem toe, wat heb je er te zoeken. Hij is er mentaal vaker niet, dan wel.

Ik sleep hem nog mee naar zijn favoriete voetbaluitje, naar de business club die hij ooit heeft opgezet. 

Hij is slechter, ook qua mobiliteit en ik loop met hem te sleuren en te sjouwen, maar ik weet dat hij er plezier aan beleeft. Zijn laatste verzetje.

Achter me hoor ik iemand klagen: mogen dit soort mensen nog wel toegelaten worden en hij wordt openlijk bespot. Ik ben woest, dien een officiële klacht in bij de club, waar ze nooit wat mee zullen doen en ik zweer het: als ik nu nog die mensen op het zebrapad tegenkom, ik geef acuut gas. 

En dan is daar het telefoontje vanuit het verpleeghuis; ik werk net bij een nieuw bedrijf en ben blij dat ze hier mijn roemrucht verleden niet kennen. 

Er is iets ergs gebeurd. Je vader heeft een paar insulten gehad en is hieraan overleden….. 

´Wat erg voor je moeder´, verzucht een collega. Uh ja….nou die is er dus ook niet meer….

Alegria Health begrijpt U!

Omdat wij weten wat er binnen de gezinnen van mensen met Alzheimer leeft, organiseren we juist deze dementie reizen naar de Algarve voor hen en degenen die er dicht omheen staan. Tijdens deze reizen zijn rust en ontspanning natuurlijk het belangrijkste maar ook is er ruim gelegenheid om jouw persoonlijk verhaal te doen en handvatten aangereikt te krijgen hoe met het proces om te gaan en vooral hoe je jezelf staande houdt. Dat er ook geleefd kan worden en niet alleen `overleefd´

Dementie Reizen Algarve

Alegria Health organiseert geheel verzorgde reizen voor mensen met Alzheimer en hun partner/mantelzorger. 

Click hier voor meer informatie of neem gerust contact met ons op:

Meer informatie over Alegria Health?

Alegria Health Zorgt voor U ! 

 

 

 

 

Dementie reis naar de Algarve

8-15 februari nog een plekje vrij voor U !!!!!

Geheel verzorgde reis voor u onder professionele begeleiding van Alegria Health

 Naar de Algarve op vakantie

Ok en dan heb je dus een diagnose `dementie´. Zoveel dingen worden je `afgenomen´, mensen raak je kwijt omdat ze het moeilijk vinden om met jouw ziekte om te gaan.

Betekent dat dan ook dat je niet meer op buitenlandse vakantie zou kunnen? Lekker in de zon, onbekommerd, een boottochtje, sardines op het strand en hulp in de buurt wanneer je dat nodig hebt?

Precies, dat is wat Alegria Health biedt. Alegria Health zorgt voor u en uw mantelzorger/partner.

 Lekker met je partner op vakantie waarbij je geen zorgen hoeft te maken want adequate begeleiding is altijd in de buurt. Waarbij de persoon met dementie zich kan ontspannen en de partner ook. Even op adem komen allebei, omdat je het gewoon zo hard nodig hebt.

 Vitamine Zon en Zee in de Algarve

dementie reis algarve

 

U wordt begeleid door onze ervaren Wil!

Onze goedlachse Wil werkt al jaren in een verpleeghuis in Zuid Holland op de afdeling voor jong dementerenden. Als geen ander kan zij perfect overweg met mensen met dementie. Ook begeleid zij Alzheimer Cafés in de regio. Wil is gedurende de gehele reis uw aanspreekpunt en zal u ontmoeten op de luchthaven. Vanaf daar gaat u gezamenlijk met haar het vliegtuig in naar de Algarve!

Alles is voor u geregeld, van luxe accommodatie, tot eten, drinken en uitstapjes.

zorgreizen algarve

Wat kost dat? en wat krijgt u?

De prijs is 1500 euro per persoon, dit is inclusief:

  • begeleide transfer van Faro naar Alvor vice versa
  • verblijf in 5 sterren hotel aan het strand, vanaf de Pasen verblijf in 4 sterren hotel aan het strand
  • half pension in het hotel, lunch op lokaties
  • verpleegkundige begeleiding/ondersteuning voor de partner met dementie 
  • excursie 1: boottocht langs de zuidkust
  • excursie 2: Silves/Ferragudo trip
  • mantelzorg gespreksgroep
  • mantelzorg verzorgsessie in Olhos D´Agua
  • creatieve sessies voor mensen met dementie

 Exclusief:

  • Retour vliegticket naar Faro
  • Drankjes

Hoe moet ik boeken?

De eerst volgende reis is 8-15 februari, er zijn nog maar een paar plaatsen over. Mocht deze data niet uitkomen, kunt u zich opgeven voor een van de volgende data:

  • 8-15 maart
  • 22-29 maart
  • 5-12 april
  • 19-26 april
  • 3-10 mei
  • 10-17 mei
  • 17-24 mei

Boek nu uw reis naar de Algarve. Een geheel verzorgde reis voor mensen met dementie en hun partner en/of mantel zorger.

Warme groeten,

Alegria Health Algarve

 

 

 

 

 

Onze Mooie Mantelzorger, wat een onmogelijke taak.

dementie zorgreizen

Antonia Maria, vernoemd naar haar overleden zusje en naar haar moeder…Wat een lot.

Ze belde me in de vroege ochtend in mei 1995. Ik had dienst voor de anesthesie en was net thuisgekomen na een nacht doorwerken op de operatiekamer. Dat kon nog in die tijd, ging je gewoon met de ‘pieper’ naar huis. Ik lag net in mijn bed, te bidden dat de pieper een paar uur stil zou blijven, toen plots mijn moeder paniekerig aan de telefoon hing.

‘Kun je snel komen ? het gaat niet goed met je vader…’

Gezien zijn werkstijl en stressvol bestaan hadden we al vaker gedacht dat iets cardiologisch hem fataal zou worden, dus ik schoot met gezwinde spoed mijn bed uit.

Bij mijn ouderlijk huis aangekomen, trof ik mijn moeder in redelijke paniek aan. ‘Ik weet niet wat er met je vader is, hij ligt alleen maar te huilen in zijn bed’

Heeft hij pijn, is hij misselijk, praat hij gewoon, last van zijn borst….? wat heeft hij gegeten, wanneer ? Ik vuurde een aantal vragen op haar af. Ze werd kortaf: ‘ja ik weet het ook allemaal niet, hij gaat gewoon niet goed’

Inderdaad, mijn vader lag huilend in zijn bed. Zeg maar gerust, over zijn toeren…Vanaf dat moment in 1995 ging ook per direct alle aandacht naar hem uit en maar weinig naar haar.

Terwijl ze dat zo nodig had, ze was immers ook pas 48 jaar oud. Nu ik , een jaar ouder dan haar, dit schrijf, realiseer ik me pas echt wat een eenzame tocht het moet zijn geweest. Ook al hielp ik waar ik kon, regelde veel van de zaken omdat ik nu eenmaal de meest terzake kundige was van onze familie.

Mijn moeder werd traditioneel altijd afgehouden van zelfs de meest eenvoudige bankzaken omdat mijn vader die nu eenmaal deed. Toen hij ziek werd, had ze voordien nog nooit zelfstandig een overboeking gedaan en nu was zij in 1 klap hoofd van het gezin.

Thuis kon mijn vader in een vroeg stadium al heel verward en compleet de weg kwijt zijn, naar de buitenwereld hield hij zich jaren overeind. En wat doe je, als relatief jonge vrouw, zonder enige kennis van neuro-degeneratieve ziekten ? Je roeit met de riemen die je hebt, laverend van het ongeloof van de schone familie tot de zoektocht naar een aanwijsbare oorzaak: er moet toch iets zijn, dat dit gedrag van mijn man verklaart.

De hoofdschuddende neurologen aan de overkant van de tafel: mevrouw, uw man is niet ziek, hij is waarschijnlijk hooguit wat overwerkt. Het telkenmale uitleggen dat hij eenvoudige volgordes niet meer wist, verdwaalde met de hond en bij het benzine station wegreed zonder te betalen.

Dat hij elke minuut naar zijn portemonnee vroeg en dat hij haar overal volgde, waar ze ook maar ging. Mijn moeder, een jong frivool en sociaal ondernemend type, zat ineens thuis met een afhankelijke angstige man, die in geen velden of wegen meer leek op die dominante, rationele directeur die hij altijd geweest was.

Ze was van nature vrij onzeker, natuurlijk had het autoritaire gedrag van mijn vader daar ook aan bijgedragen. Hij was van mening dat je alleen wat te vertellen had wanneer je een universitaire studie had afgerond. Dat had mijn moeder niet, gekscherend praatte hij dan ook over haar ‘spinazie-academie’ en zo stond ze er ineens behoorlijk alleen voor, in haar ogen ongeschoold en onwetend.

Het steeds aan vrienden en kennissen uit te moeten leggen, ze ervoer het alsof ze zich overal en voor iedereen moest verantwoorden. Wat een vermoeiende toestand !

En dan bij toeval aan tafel bij de geriater, die haar eindelijk bevestigde in wat ze zag. Ik heb haar niet vaak zo blij gezien, eindelijk erkenning. We waren ruim drie jaar verder en inderdaad alle aandacht ging naar pa. Wanneer ik mijn moeder aan de telefoon had en zij haar beklag deed, was ik daar vrij kort over…ja ma, we weten dat je het zwaar hebt, maarja wat kunnen we anders doen dan dat we nu doen ?

Zij zat er 24 uur bij, zij moest alles opvangen. Kleine kinderen zijn eenvoudiger, die stop je op een gegeven moment in bed. Mijn vader was angstig, wanneer hij alleen was en natuurlijk leed waren daar die karakteristieke nachten vol onrust, die haar ook nog eens uit haar slaap hielden. Wat een uitputtende situatie !

Gaandeweg kreeg ze meer inzicht in zijn ziektebeeld en “meer schijt” aan de roepende omstanders, althans voor dat laatste weet ik het niet helemaal zeker. Ze deed in ieder geval alsof het haar minder interesseerde. Bij tijd en wijlen schoot ze nog wel eens vol of spoog ze vuur over met name het onbegrip. Het zal ook de eenzaamheid geweest zijn, uiteindelijk voelde mijn vader zich toch het meest veilig bij haar in de buurt, ondanks dat ze in mijn ogen echt niet zo heel aardig tegen hem was. Maarja, omdat je er verder van af stond zag je de vlottende achteruitgang van mijn vaders capaciteiten met lede ogen aan.

Je acceptatie loopt altijd achter de feiten aan, zeker met dementie. Hoop verblindt. Je hoopt toch altijd dat iemand beter is dan hij is.

Het werd gevaarlijker om hem in huis te houden, liep weg, stak onbedoeld spullen in de brand en werd soms agressief. Mijn moeder wilde hem koste wat kost in huis houden en het moment van definitieve opname zo ver mogelijk uitstellen, met letterlijk gevaar voor eigen leven. Februari zes jaar later, werd mijn vader opgenomen in het verpleeghuis, huilend liep hij achter ons aan naar de lift toe. Hij wilde niet blijven, hij was bang. Mijn moeder hield zich goed, maar brak toen we in de lift stonden. “Het voelt alsof ik hem opberg, dit wil ik niet.” Wat een verschrikking !

Wanneer ze hem later steeds opzoekt in het verpleeghuis wordt haar pas duidelijk dat het thuis echt niet meer te doen was. Toch zal ze het gevoel van falen blijvend behouden.

Je zou denken dat de jaren van rust haar goed zouden doen, eindelijk tijd voor zichzelf.

Hoe anders was het, dat ze na anderhalf jaar met zogenaamde buikgriep klachten werd opgenomen in het ziekenhuis en bleek dat ze een agressieve vorm van dikkedarmkanker had.

Ze heeft 20 maanden van behandeling naar behandeling geleefd, met de gedachte dat ze net zo oud zou worden als haar moeder die op 92-jarige leeftijd overleed, ze had immers nog zoveel te doen.

Op 2 December overleed ze op de leeftijd van 59 jaar, precies negen maanden voordat mijn vader zou overlijden.

Alegria Health zorgt voor u!

Juist ook voor deze mantelzorgers organiseren wij reizen voor mensen met dementie en hun partners. Omdat we de partners gedurende deze weken zoveel support en ondersteuning kunnen en willen bieden, zodat ze sterker en vitaler terugkomen.

 

 

Voordat je burnout raakt ben je “on fire”

Manager, ondernemer, baas, teamleider: let op je mensen, voorkom dat ze burnout raken. Dat klinkt makkelijker dan gezegd. Want waar moet je dan op letten? Let eens op wie er “on fire” zijn. Want voordat je burnout raakt ben je “on fire” geweest.

Energie en plezier: ik heb als commercieel manager, marketing manager, divisiedirecteur en ondernemer veel verschillende soorten mensen in mijn teams gehad. Introvert – extravert, denkers – doeners, actief – passief ….. Maar je kunt ook indelen op de factoren energie en plezier. Als je op die assen: veel plezier – weinig plezier en veel energie – weinig energie gaat kijken zie je vier typen mensen: de workaholic, de bevlogen medewerker, de 9 tot 5 werknemer en de opgebrande werknemer (zie hier voor de referentie).

Van “on fire” naar burnout: welke mensen lopen nu het grootste risico om burnout te raken? Dat zijn niet de 9 tot 5 werknemers. Zij beschermen zichzelf van nature door hun laissez faire manier van doen. De workaholics lopen een hele grote kans omdat ze heel veel energie geven maar dit op een krampachtige, weinig pleziervolle manier doen. Zij leven om te werken. De bevlogen mensen hebben én veel energie én veel plezier. Het werk is hun hobby. Dus dat kan heel lang goed gaan. Maar als de druk te hoog is en te lang aanhoudt, breekt het lijntje uiteindelijk toch. En dat is heel zonde, want van die medewerkers moet u het juist hebben. Het zijn vaak de aanjagers van en de pijlers binnen in uw organisatie. Zij zijn “on fire”. Voor de medewerkers die vanuit hun bevlogenheid burnout raken geldt: voordat je burn out raakt moet je eerst on fire zijn geweest. Wees dus zuinig op dat heilige vuur. En maak er geen veenbrand van. Herkent u ze? Uw bevlogen medewerkers die cruciaal zijn voor het succes van uw organisatie? Zorg dan dat u er extra aandacht aan besteedt en voorkom hun burnout voordat het te laat is.

Voorkomen is beter dan genezen: door preventief te testen om te kijken hoe uw meest waardevolle medewerkers ervoor staan. Dat kan met een test die voorspelt of iemand binnen 12 maanden burnout raakt. Op maar liefst 20 factoren wordt gekeken waar de risico’s liggen en waar niet. Zodat een eventuele interventie precies op maat en zo efficient mogelijk is. Want voorkomen is beter dan genezen. Meer weten? Bel mij op 0648 761 083.  

Geo van Dam 

Mijn vader en ik in Portugal

Kijk ons staan, met zijn twee op het strand van Praia da Rocha in de jaren 70. Ik weet niet meer of ik toen al tegen hem gezegd heb dat ik later ‘wanneer ik groot zou zijn’ in Portugal zou gaan wonen. Het kan ook tijdens een van onze dagelijkse wandelingen over het strand van de vuurtoren naar de rotsen toe zijn geweest. Mijn vader was vanaf het eerste moment verknocht aan Portugal en ik eigenlijk ook. De rust, de weidsheid wanneer je staarde (en nog) over die oneindige Atlantische Oceaan, het licht, de lucht zo blauw. Eigenlijk de hele energie van het land zorgde ervoor dat mijn vader, continue gejaagd en gestrest in zijn dagelijks bestaan, tot absolute rust kwam. Bijna tot zijn einde aan toe…

Jaren later kreeg mijn vader last van burn-out verschijnselen, een term die in de jaren negentig nog helemaal niet zo werd gebezigd. Ja wat wil je, financieel directeur van een internationaal opererend bedrijf met een arbeidsethos zoals dat hoorde bij die Rotterdamse na-oorlogse generatie. Altijd je schouders eronder en ziek melden is er niet bij. Een adequaat acterende psycholoog concludeerde na een aantal onderzoeken dat er iets neurologisch ten grondslag lag aan mijn vaders vergeetachtigheid en emotionele buien.

Ik heb hem nog nooit zoveel zien huilen. Drie jaar lang van het kastje naar de neurologische muur. Mijn vader was 54 jaar, dus lag Alzheimer niet voor de hand. De onwetendheid, het onbegrip van de omgeving en het gevecht om erkenning van mijn moeder, ik heb het allemaal gezien.
Ik stond erbij en deed wat ik kon en natuurlijk wilde ik boven alles mijn vader redden.

We bleven op vakantie gaan, naar Portugal. Een paar keer per jaar als gezin, zodat mijn moeder bij kon komen en mijn vader ook. Terwijl jaren na de diagnose “met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid pre-seniele dementie, passend bij de ziekte Alzheimer” de beste stuurlui aan wal schreeuwden dat we een man in zijn toestand niet moesten verplaatsen, heb ik met eigen ogen gezien en bovenal ervaren wat het verblijf in Portugal met hem deed. Ik zie hem nog zitten, op een strandbedje met een walkman met fado muziek op. Bij tijd en wijlen stond hij dan op en zong uit volle borst mee, hij was ooit immers misdienaar geweest en kon niet onverdienstelijk galmen. Natuurlijk leverde dat wel wat bijzondere blikken op, maar uiteindelijk ook applaus. Hij werd er met recht levendig van!

En kuierden wij met zijn twee langs dezelfde kust, waar hij ooit mijn zevenjarige hand vasthield. Nu hield ik zijn hand vast en in het midden van zijn betoog over zijn arbeidzame leven keek hij me indringend aan en vroeg: ‘Maar wat doet nou eigenlijk jouw vader?’
Dierbare momenten, vader en moeder opgelapt en meende ik daar toch ook een verbetering in mijn vaders cognitieve capaciteiten te zien? Of was het wishful thinking.

Nee ik weet het zeker, beiden knapten aanzienlijk op en keken reikhalzend alweer uit naar de volgende trip. Tot het laatste toe, voor mijn moeder dan. Zij overleed totaal onverwacht eerder dan mijn vader. Heden ten dage een klassiek verhaal…

Ik heb mijn droom waargemaakt en ben naar Portugal verhuisd. Hier ben ik meer thuis dan dat ik me ooit ergens gevoeld heb; misschien zijn mijn ouders hier ook wel een stukje dichterbij? Ze vertoeven immers beiden alweer enige tijd aan gene zijde.

Omdat ik put uit mijn rijke ervaring als mantelzorger, omdat ik mensen met dementie kan lezen zoals ik ook altijd nog contact heb gehouden met mijn vader, weet ik wat er nodig is om mensen datzelfde gevoel te bezorgen als wat wij jaren met elkaar hebben ervaren. En daarom vanuit die intrinsieke motivatie organiseren wij (groeps)reizen voor mensen met dementie en hun naasten. Het leven houdt immers niet op, wanneer je last van dementie hebt.

Voor meer informatie www.alegriahealth.com of volg ons op social media: Facebook @alegriahealth of Linkedin.

Veerkracht kent meerdere dimensies

Veerkracht is geen eendimensionaal begrip. Er zijn meerdere aspecten die bepalen hoe sterk je veerkracht is en in welke mate je kunt werken aan je veerkracht. Bovendien zijn die aspecten ook nog eens onderling met elkaar verbonden. Veerkracht begint bij:

1.    Missie: welke kant wil je op met je leven en welke waarden of principes spelen daarbij een belangrijke rol

2.    Mindset: hoe denk je over en hoe kijk je naar jezelf en de wereld om je heen

3.    Macht: je vermogen om andere keuzes te maken en dingen te doen of juist te laten

4.    Gedrag: je daadwerkelijke waarneembare gedrag in een bepaalde, concrete situatie. Het zal je niet verbazen dat het hier gaat om het bewust gekozen gedrag. Daarmee kun je jouw veerkracht versterken.

5.    Context: de situatie waarin je je bevindt

6.    Feedback: je vermogen te leren van situaties

Alle bovenstaande aspecten zijn op elkaar gestapeld (zie de afbeelding hier beneden) en van elkaar afhankelijk. Essentieel hierbij is dat je op elk niveau bewust bent wat er met je gebeurt en welke betere keuzes je op ieder niveau kunt maken. Zodat je uiteindelijk met je gedrag een bepaald effect teweeg brengt. Meer weten? Kijk gerust hier verder. 

Interesse in Veerkracht in Portugal? Klik dan hier.

Ik kan niet loslaten. Onzin!

Loslaten is het moeilijkste wat er is. Loslaten (of eigenlijk het niet kunnen loslaten) wordt heel vaak als ontwikkelpunt genoemd door deelnemers aan mijn trainingen. Loslaten is een essentieel onderdeel van veerkracht. En het niet los kunnen laten dus vaak een onderliggende oorzaak van stress of een burnout. Stel je voor dat je zou kunnen loslaten, wat dan?

Stel je voor
Wanneer ik die vraag stel kijken mensen je vreemd aan. Met een mix van: “Huh, maar dat kan ik juist niet, dat is het grote probleem…” en “….Tja dat zou heel veel schelen, dan zou ik al een heel stuk verder zijn…” Door de vraag te stellen is er al iets veranderd: een sprankje hoop steekt de kop op, een straaltje licht komt tevoorschijn tussen de zware wolken van de belemmerende overtuiging dat loslaten onmogelijk is (ja soms moet je het een beetje zwaar aanzetten om je punt te maken, maar dit zinnetje zit wel erg dicht aan tegen de Jomandaiaanse, blauwjurkse fluisterteksten waar ik het liefst ver vandaan zou willen blijven).

Overtuig jezelf
Dus laat ik het concreet maken: je denkt dat je niet kunt loslaten, je denkt dat je geen perspectief op verbetering hebt en je hebt er dus dubbel last van. Deze gedachten maken een loop die zichzelf blijft versterken. Die loop moet dus doorbroken worden. Hoe doe je dat? Niet met nieuwe gedachten. Maar wel met je eigen lijf en hoe dat werkt… Je lijf is je instrument. En wie kan jou beter overtuigen dan jezelf?

Oefening
Daarom een simpele oefening. Hoeft niet. Mag wel. Voor iedereen die zegt dat loslaten zo moeilijk is en heel erg lang duurt. Na deze oefening heb je zelf gevoeld en overtuigd dat jij kunt loslaten. En je hebt ervaren dat die belemmerende gedachte: “Ik kan niet loslaten” pure onzin is.
Ga op een rustige plek zitten (dit is voor de meeste mensen al een hele zware opgave…). Doe je ogen dicht (lastiger dan je denkt) en richt je aandacht op je ademhaling (easy). Adem diep in. Neem waar dat inademen een kwestie van spierarbeid is. Voel je dat? En nu komt het: voel dat uitademen juist géén spierarbeid is, je hoeft er niets voor te doen het gaat eigenlijk vanzelf. Prachtig. Dit is loslaten pur sang. En dat doe je meerdere keren per minuut. Gemiddeld zo’n 12 keer per minuut zelfs. Dat is 720 x per uur. En per dag 17280 keer. 17280 keer per dag laat je los. En maar roepen tegen jezelf dat je niet kunt loslaten….. Onzin!

Laat nog meer los en werk aan je veerkracht
Wil je meer weten over loslaten, veerkracht en jezelf coachen zodat je beter met stress kunt omgaan en kunt voorkomen dat je burnout raakt? Meer info en inschrijven voor de Health Journey Veerkracht en zelfcoaching. Wacht niet te lang, vol is vol.

En dan zit je met een bevriende huisarts koffie te drinken….

Gewoon even bijkletsen en alle vakantie ervaringen uit te wisselen: ‘Van simpele camper-kapot- hup – wissel naar een super de luxe camper. En dat allemaal verzekerd? Ja hoor mevrouw dat zit allemaal in de verzekering. Stadjes bekeken met de kinderen. Hond stiekem mee op vakantie omdat de hond op 17 jarige leeftijd het gewoon leuk vindt om mee te sjokken….zo van die dingen’. En uiteindelijk start dan ook het gewone leven weer.

Zij is een gepassioneerd huisarts  druk in de weer met een praktijk die ze over gaat nemen. met ‘allerlei dingetjes’ die geregeld moeten worden. Waarbij ik vol passie Alegria Health onder de aandacht en dus tot een succes wil brengen.
Ouderenzorg is hierbij een belangrijke poot.

“Ja” zegt ze “jeetje dat is in de praktijk bijzonder schrijnend.
In mijn dagelijkse werkleven weet ik het soms ook echt niet meer.
Al die regeltjes en protocollen waarbij de verpleegkundige geen verpleegkundige meer kan zijn, maar meer een administrateur waarbij geen tijd voor het mensgerichte karakter”. Dan valt de blik op het boek ‘dagelijks leven met dementie van Anne mei The’ wat op tafel ligt…..

Het liefst wil je met 3 demente bejaarden gaan scrabbelen. Dat is leuk, dat vinden zij vooral leuk en daarom geniet je daar zo van. Eerst de bordjes op de letters maar uiteindelijk komen de letters op het bordje en dan is er een woord gelegd. 4 mensen zijn blij, maakt niet uit of het woord goed geschreven is en hoeveel punten het oplevert maar 4 mensen zijn blij. Helaas, hier is geen tijd meer voor want ja je hebt je aan de administratie en aan de protocollen te houden.

De werkelijkheid is dat veel zorgverleners zonder passie een 90 jarige dame uit bed moeten tillen.’ Au zuster, mijn rug doet pijn.’ Ja mevrouw wat dacht u van mijn rug!Vanwege de drukte, vanwege de frustratie, vanwege de allesverzengende administratie….alsof mensgerichte zaken in hokjes zijn vast te leggen….

En dan is de koffie op. We zijn weer bijgekletst. Moeten we vaker doen. Gezellig.

En ik weet weer waarom ik gloedvol verder ga….
Daar waar aandacht is, is geen zorg nodig !

En dat hebben wij in Portugal (geen druk van systemen, nauwelijks administratie omdat het ons gaat om mensen op de eerste plaats en nee die zijn niet in meetsystemen vast te leggen. Daar wordt iedereen ongelukkig van.

Ik ga weer verder:
Gloedvol en met passie Ouderenzorg in Portugal opzetten. Het voorbeeld stellen zoals we dat in Nederland graag zouden zien.

#rijnlands #chaostheorie #nieuweorde #ouderenzorg #storytelling